breekt de maan in kiezelgruis uiteen valt de dag
op hun neer slaan zij met kromgebogen ruggen de overkant gade
om met een zilveren geboend bestek en licht-prozaïsch belegen regeltjes te zeggen...
dat sabbelen op wakke omeletjes en oud bejaard bedaagd versleten kapotgevvrrrreeten
want met al die rommel die in de groenten zit tegenwoordig ,nou ik zeg je wat dat is me wat , er komt nog net geen steekvlam uit de broccoli en de asperges van dit jaar smaken naar ruwe olie dat zal komen door al die tankers in de zee die zinken doordat alles op televisie zo snel gaat met lichtflitsen en draaiingen en tsjongejonge tot mijn grote grote spijt dat is nu toch jammer dat wij niet geweest zijn , op al die plekken zo vredig en schoon die ze daar vertonen maar ja zoiets gaat nu niet meer zo'n dure vis die laat je niet alleen thuis.
nog bijzonder verre toekomstmuziek is ! vanochtend sprong ik gelijk een fris kalkoentje uit mijn bed om de volgende vier uren rozijntjes te pikken en te wachten op stropers in het bos tussen het mos zij waren de klos want
verder heb ik nog culinaire hoogstandjes uitgewisseld met goede buur of een verre vriend dat weet ik nu allemaal niet meer zo precies .. plezierig was het zeker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten