zij is zo saai

Zij is zo saai, sij is sij is.. oeverloos word er moedeloos van ik kan ‘t bijna niet uitleggen zonder dat mijn ogen toevallen awoeawoeaap

dat ze praat dat weet ik.. toch hoor ik d’r enkel raaskallen..over avontuur en verleden, want moet u weten, zij heeft zeer veel geleden ik voel elk uur, de duur, daar! het is al zover! begin ik alweer te gapen gaan we slapen anders nu..?

ze weet me niet te boeien , kan mijn hart of geest niet verschroeien
Nochtans doet ze haar best, doet ze alle moeite van de wereld , ze heeft echter niets dat ik wil hebben, ’t is eigenlijk gewoon vervelend ik laat me niet zomaar redden.

.
zo doodverveeld met dat jammerend wicht hoe kan het dat ze zoveel ochtenden naast me ligt

Wij zijn volslagen vreemden voor elkaar, dat geeft haar geen bezwaar, Zij heeft niets liever dan met mannen die ze amper kent
als ze later, buiten in de kou, de deur achter zich dichtslaat en de dag in rent
op avontuur..

ik ga graag naar tenerife

ik ga graag naar Tenerief

jaarlijks vind ik daar al m'n gerief

hemden met palmbomen

vissers met lage lonen

frietjes en kroezen met schuimend bier

zodat ik terstond besef.. al het goede.. komt van hier !

het hotel dat Belgen uitbaten

heeft een zwembad, zodat ik het niet moet verlaten..

ik ben een dikke mislukte cultuurbarbaar

ik verwar aambeien met kaviaar..

geef mij toch geen wandeling in de vrije natuur

geen exquise maaltijden

of hoogstaande cultuur

(ik vraag niet veel, en toch is het duur!)

eigenlijk blijf ik liever thuis in't zeik en in 't zuur

maar met al die snelverdiende centen in mijn zak

zet ik alle armoezaaiers lekker te kak

ik ga naar Tenerief! drie weken op vakantie !

op mijn bekrompendheid staat nog minstens tien jaar garantie !

de folders dwarrelen al enkele weken door het huis

in welk West-Europees vakantiehuis voel ik mij 't meest thuis?

puur genieten in een artificieel gebouw

dat is waar ik elk jaar zoveel van hou..

In het spoor van de chicotte.. een reis door een onverteerd verleden

De eerste Belgische koning van Congo, de megalomane Leopold II, nam de edelmoedige taak op zich om de zwarte bevolking te beschaven volgens de superieur geachte Westerse norm. Hierbij werden de bestaande traditionele cultuur en gewoonten totaal genegeerd en zelfs in grote mate vernietigd. Tevens zou de koning der Belgen de onfortuinlijke Congolezen uit de klauwen van de Arabische slavenhandelaars redden. Zo werd het hebben van een kolonie althans internationaal en voor de Belgische bevolking gerechtvaardigd. In feite was het vooral de bedoeling de economische belangstelling voor het ‘donker hart van Afrika’ met filantropische motieven te omfloersen. De vorst zelf zette echter nooit een stap op zijn kroondomein, waar de exploitatie van 'rood' rubber voor een ware demografische ramp zorgde..

risicoman

risico man is een echte durf-al
wat er buiten gebeurt interesseert hem geen bal
hij heeft kabel en internet
een uitklapbare telefoon en een draagbaar bed
risicoman kijkt 's nachts teevee
verstrekkende gevolgen brengt dat met zich mee..

van liefde beroofd, een schurkerige daad
zijn kop diep in de grond, de mens bedoelt het kwaad..

risicoman draagt een speciale onderbroek, een zeemvel leest een moeilijk boek.
snijdt een vrucht in stukjes
geeft een judas kusjes
is onophoudelijk naar zichzelf op zoek..

risicoman niet wakker maken hij heeft het druk bedrukt te zijn

flinterdun gesneden salami

als dit blad vol is kom ik nooit meer terug. gij bent koppig (later zult ge schoorvoetend toegeven) een ezel of erger misschien mm ezelinnenmelk smmekker dier hier. heeft. niemand waarlijk lief iedereen bevind met dt zich in een soort van comateuze toestand er wordt verraderlijk vlees bewerkt gebrandmerkt maar het is niet voor consumptie vatbaar /vrede met mij maatschappij ik ontken alles ik slaap alleen maar met jou omdat ik dronken ben. omdat er niemand anders in de buurt is. opdat gij u zou kunnen schamen. schaam . neather do i do i doidoddododoi kukukachoe gij moet wel zot! zijn van de schaamte om een nacht als deze te laten duren.. om met een bulldozer door de deur te vallen. naar beneden valt alles. nu nog niet, bijna. oud brood in nieuwe zakken van de lidl. lidl lidl aldi adl taai niet licht verteerbaar. ik ga gaan kakken. zult gij terstond beseffen dat het slechts uzelf is die ge kwelt. - ik zal het beseffen
- ik had het u nog zo gezegd
ik denk niet na als ik schrijf - over deze zin natuurlijk wel. als dit blad vol is kom ik nooit meer terug. de lijnen zijn op. ik stop.

Ravenstein, 8 oktober 1921

Lieve Alice!

Wees niet boos op mij, dat ik U zoolang heb laten wachten op enig nieuws zoeteke.
Ik kon het niet vroeger doen.
Met een groote blijdschap ontvouwde ik den lang verwachten, langen brief en las met
gretige oogen en een ruim en verlicht hart al Uwe liefkoozingen, al het schoons,
tot dat ik met een angstig, bonzend hart eenige oogenblikken stilhield.

Ja, het was waarheid; ik las het goed.
mijn schatje, mijn vertrouweling was, gelijk ik reeds zolang ben, eveneens gejaagd
door een doodsangst, die mij dag en nacht beknelde.
Thans droomde ik van al Uw liefs, de mon trésor, ik voelde mij dan gelukkig
een lieveke zoet te hebbe, wien ik al mijn liefs en droefs vertellen kon en mocht.

Ik leefde iederen dag op hoop iets van mijn Liezeke te hore en te vinden.
Ja mijn Alice ik wist dat onze relaties van dien aard waren. Hoe konden wij anders vindt
U niet zoeteke.
Een enkel woord daarover in Uw brief was mij voldoende om mij alles kenbaar te maken wat op
en tegen Uw hart ligt.
Andere brieven, voor U, vlogen mij de letters uit de pen en nu Lies, ik weet het niet,
het gaat mij moeilijk. Ik moet worstelen met alles. En dan : "Brise entre nous la douce
et pure amitié". Is dat mogelijk? Parlez franchement Alice. Toen ik U briefje ontving waarin U schreef over al het zwaars dat U moest dragen en voor U zelf moest houden, wist ik wel wat of dat was.

Geloof mijn schat, Dat alles wist ik en voelde ik aankomen reeds den éérsten dag.
Was ik met U, dan zou ik U alles bloot leggen en meer zeggen dan ik op papier vermag te doen.
En wat denkt U er van, zoete Alice. Kunnen wij dat alles niet voorkomen en hoé?

Als ik Uwe lieve brieven moet missen dan zal ik weldra niet meer van deze aarde zijn.
Vos petites jolies lettes me tout une nourriture mon pauvre coeur.
Ach Lies antwoord mij spoedig U zult toch niet ophouden mijn behoeftig en dorstig hart te troosten en te lesschen.

Neen hé. Je serai privé de tout? de vos nouvelles, de vos baisses etc. Répondez sur le champ!
Wat zegt Paatje en maatje? Maken zij geen opmerkingen. Zijn mij brieven vrij?
Laten wij het dan zoo doen Lies, een dag afspreken dat U schrijven zult, en ik ook.
Om de week bijv. Zoals U dan het best kunt. Op een lieve manier. Kunt U geen brieven schrijven stuur dan een kaartje maar in het fransch hoor.

Ik laat de regeling dan aan U over. Hoe dikwijls en alles wat daarmee samenhangt moet U maar regelen. Ik zou niet graag hebben dat ons ooit een spaak door het wiel kwam, die alles kwam vernielen wat met zoon liefde en genegenheid was opgebouwd.
En gij zegt het met recht Alice. het wacht ons vroeg of laat. Zou zulk een einde maken dat we elkaar nog ooit terugzien?

Ja het kan mogelijk zijn. Wat een hartroerende harde woorden vloeien ditmaal neer. Och Alice help mij den zwaren last te dragen. Zult ge?
Zult ge me niet vergeten. Gij mijn klein lieveke.

Ik hoop dan spoedig van U te horen. Uw foto wacht ik met ongeduld. Het nederig bloemeke was mij aangenaam. Ik hoop en vertrouw op een spoedig antwoord. Het behoeft geen brief te zijn, maar vlug.
Ik wensch U een aangename nachtrust, een zalige droom.
Ontvang dan mijn teederste kusjes.
Mijn handtekening is met een kus bezegeld.

Gérard.

karavaan

En alles wat we morgen doen heeft vandaag geen betekenis meer.
We nemen onze woorden terug, rapen ze bij elkaar, onder gehaakte trui of winterjas.
Schorten alles op, draaien driedubbel slot met nog een hangijzer eromheen
maken de laatste kindr'en van de rekening.. spijkeren plakkaatjes.. Bizarre bedrijvigheid.

Dat heb ik niet gezegd,
dat het voor mij genoeg zou zijn moest gij hier zijn, hier leven , dat heb ik nooit gezegd.

We hebben vernomen dat het hier zo'n beetje gedaan is, dat de boel wordt opgedoekt.
Dat is reden tot feest. Feest van het eind van de wereld.
Nooit meer denken. We vieren het feest van het eind van de wereld.
'T was zo fijn, 't was echt een toverbal.
Alleen maar blije gezichten, kindersnoet snoepgoed.
Een zoete brij, lekkernij.

majesteit

Majesteit,
Hoe kan u
mij nu zeggen
dat van allen hier aanwezig

(de jichtige vrouw en haar man, bang als een haas voor al 't chagrijn haar ogen als lege knikkers slaagt zij nimmer neer zoveel zeer alst hij maar blijft alst den dief er maar niet vanonder muist )

U het allerverdrietigst bent?
met uw bloedende gulp , zoiets als : kom terug ? om even te stelpen graag! graag! stilletjes verdwijnen zoveel spijt SPIJT SPIJT SPIJT als klodders spuug op straatstenen en peuken.
nog is SPIJT SPIJT SPIJT postzegels vol.

van horen zeggen via langs de weg een bord : LEEST VOORTAAN BOEKEN ZONDER ZINNEN die zodus niet morsig zijn maar keurig afgemeten tafeldoeken
de vieze randen
met een schaar..
zoals dat gaat.
mijn verhaal , een lange vieze rand

voor de juffrouw een thee, met veel warm water
de dikke tongen

ik ging dichter zijn, of verhalenverteller, rendier
of Majesteit. wees gerust, de laffe vark, zo dichter zou ik bij u niet durven komen.

mijn lieve lieve Majesteit lichamen kriskras op elkaar gestapeld
hebben zich voor uw voeten geworpen , tussen al dat gewillig lillend vlees daar, ik, struikelend, te laat
zwaaiend met papieren (het zouden evengoed treinwagons kunnen zijn) maar het is een brief Ma majesteit kijkt u toch op
trillend het kleine vark en de koninklijke slager zwijgt
en het kleine vark denkt : zo mooi hij zwijgen kan dat doet geen mens hem na.

bij nachte , in de donkersteeg