En alles wat we morgen doen heeft vandaag geen betekenis meer.
We nemen onze woorden terug, rapen ze bij elkaar, onder gehaakte trui of winterjas.
Schorten alles op, draaien driedubbel slot met nog een hangijzer eromheen
maken de laatste kindr'en van de rekening.. spijkeren plakkaatjes.. Bizarre bedrijvigheid.
Dat heb ik niet gezegd,
dat het voor mij genoeg zou zijn moest gij hier zijn, hier leven , dat heb ik nooit gezegd.
We hebben vernomen dat het hier zo'n beetje gedaan is, dat de boel wordt opgedoekt.
Dat is reden tot feest. Feest van het eind van de wereld.
Nooit meer denken. We vieren het feest van het eind van de wereld.
'T was zo fijn, 't was echt een toverbal.
Alleen maar blije gezichten, kindersnoet snoepgoed.
Een zoete brij, lekkernij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten