M.

Mensen,

het is met de mensen dat we het moeten stellen. god ja, de dieren kunnen aangenaam gezelschap zijn maar ze vullen geen zinnen aan. van planten kan je dat al helemaal niet verwachten. de vrouw met zeshonderd jurken in haar doorloopkast moet schoorvoetend toegeven dat ze buiten een exemplaar in dure chinese zijde ook menselijke warmte mist. de man met zijn hoge aandeelnoteringen op de beurs plaatst zoekertjes naar een hartsvriendin in de zondagskrant.

het is met de mensen dat we het moeten stellen. de mens, hij is nieuwsgierig, inventief. wij kunnen op onnoemelijk veel manieren rake klappen uitdelen en mekaar liefkozen. razen en zwijgen. neuken en bleiten.

ik heb zo ook mijn ergernissen, mijn kleine irritaties, maar deze liggen meestal aan mezelf. aan mijn eigenste zwarte nagelrand, aan de natte haren in het douche putje.
zover ik weet, komt er geen messias. wij zijn hier met veel, met zo veel, volgende week met 6, 79 miljard. tezamen in een ingewikkelde balans van wederkerigheid, geven, nemen.
het zal niet lukken zonder de anderen. er is altijd een 'ten koste van' of een 'omwille van'. wat niet wil zeggen dat een enkele mens niet in staat is tot grootste dingen. maar wij creëren en eren zo graag een Mytische Leider , een Groot Voorbeeld zonder te kijken naar de schimmen op de achtergrond.

ik kan tegen veel mensen. niet allemaal tegelijk en ook niet stuk voor stuk. dat is wel oke. ik kan heel wat verdragen, breek meestal niet in stukken na een scherpe zinsnede. ik zou al deze mensen kunnen zijn.

ik kan tegen zelfgenoegzame mensen. tegen diegene die zichzelf bewierroken, schouderklopjes geven, wiens ogen glinsteren in de ik-vorm. ik kan tegen blote mensen, tegen mensen wiens gezicht zich bevindt onder een dikke laag schmink. ik kan tegen trotse mensen, hooghartige mensen, tegen diegenen die zich te goed voelen en nog liever hun eigen schoenen opeten dan een bakje americain preparé uit de aldi. ik kan tegen mensen die hun beurt niet afwachten, tegen haastige en juist heel slome mensen. zulke zaken zijn mij niet vreemd. zo ook kan ik om met egoïstische mensen, met de eigenzinnigen en de koppige steenmensen. ik kan tegen de mensen die de wereld op hun schouders lijken te dragen. ik kan tegen de mensen die naiëf geloven in een aards luchtkasteel. ik kan tegen mensen die niets liever willen dan sterven. ik kan tegen mensen met twee gezichten, gloeiend van de achterdocht. ik kan tegen mensen die zich een draaikolk liegen, tegen mensen die zeggen dat ze tegen veel mensen kunnen. ik kan tegen mensen die tegen niets kunnen. ik kan tegen onbetrouwbare en geniepige mensen, tegen geforceerde mensen - zij lijken wel van plastiek. ik kan tegen woelige mensen , tegen fatsoenlijke mensen, tegen verbitterde mensen. ik kan tegen brave mensen. tegen de roekeloze, en de stoute mensen. ik kan , verbaas u niet, tegen mensen die altijd en overal willen helpen. ik kan bovendien tegen luie mensen. zeer goed kan ik tegen zwakke mensen, tegen onzekere en zeurende mensen. ik kan tegen mensen van goede komaf. ik kan tegen mensen die om 8 uur 's ochtends goedgemutst uit hun bed springen.

MAAR ik kan NIET tegen onverschillige mensen. want van onverschilligheid gaan de mensen dood. mors dood. en niet zo maar eentje, of een paar duizend, maar met miljoenen tegelijkertijd.

ga niet van mij weg - ne me quitte pas

ga ni bij mij weg
ge doet weer ni anders als, weggaan
van mij
de bitter komt naar boven
ge hebt mij terug weggestuurd
ik geraak vanbinnen zodanig verzuurd
de ramen uitgetuurd
ik had nooit mogen geloven
dat ge mij ooit
graag zag
ik had er geen oren naar
iedereen wist het, behalve ik
altijd een antwoord klaar
uit stomme schrik
ik hang al in de touwen
het wordt tijd om te rouwen

ga niet van mij weg
ga niet van mij weg
ga niet bij mij weg
ga
ni
nog is
zo ver weg

ik, ik.. zou alles geven mijn hart uit mijn borst gerukt
en in uw armen gedrukt
trachtend
een plaats waar ge u
veilig voelt te creëren , u zoveel liefde te geven
waarlijk en puur
zoveel ik kan
zolang ik kan
zo goed en kwaad ik kan , uur na uur na uur
verlaat mij niet, laat me niet zomaar
weg
gaan
ga niet van mij weg
alstublieft
kan er niet nog .. iets gebeuren
dat ge niet terug weg moet gaan.
tot nooit moet gaan
ga niet van mij weg

ga niet van mij weg,
ik zal u verhalen vertellen
over de mens, de wereld hoe we ‘t beter kunnen maken
over een blauwe maan en sterrenstof, de dingen die u raken
terwijl de kamer naar kaarsen geurt
ge mijn hart in stukken scheurt
ga niet bij me weg
ga niet van mij weg
blijft nog een dag
en ge gaat niet blijven.
ik weet al lang
laat me nog even hopen
de mantel van verdriet verkopen
ga niet bij me weg
ga niet bij me weg
ga niet weg
alstublieft

ik zal u genezen u de boeken voorlezen
duw mij niet weg , in een wind
koud ijzig en kil
die niets kan verwarmen
en als ge dat goed vind
zal ik u steunen, u laten leunen
u op een gouden troon zetten
duizend walvissen redden
op mijn eentje
maar dat wilt ge niet
is het niet
ik ging mooier zijn liever beter
maar het heeft godverdomme geen zin,
misschien
laat me uwe kleine hond zijn
u vondst zijn

ga niet van mij weg
ga niet van mij weg

als ge terug een splinter bom in mijn gezicht
laat ontploffen
gaat dan niet weg
laat ze maar ploffen
ga toch niet weg.
laat me bij u zijn
naar u kijken
mijn hand reiken
u beter begrijpen
laat me uwen kleine hond zijn
die ge nooit of te nooit achterlaat
die niets of niemand kent met zulk ‘n bitter of haat
laat me tevergeefs, u geven
voor u leven

ga niet van mij weg
ga niet van mij
weg
.

puedo morir de amor

vrije tijd

Hij weet het nog allemaal precies . Hij is vijftig jaar bij de marine geweest. Of was het de luchtmacht?
Het was alvast niet de regering.
Hij was nooit voor de regering . Eindeloos gezeik van alle kleuren lullen in maatpak. In de regering is er enkel plaats voor gesjoemel en corruptie , de zetels zijn van verraderlijk fluweelgrijs . De vrouwen kattig en niet zacht, niet lief, niet warm, niet zoals ze mooi zijn, de hemden gesteven en de schoenen van lak. Met een hak. tering

Zij is niet gebleven toen hij ne me quitte pas zong zo moet het zijn. Dat ze niet blijft. Dat ze dan toch weggaat, dat ze het wegschuift , niet trillend en aarzelend zoals hij zingt maar trefzeker. vast besloten. Haar handtas nog. En dan weg. Niet meer omkijken niet veranderend in een zoutpilaar die hij met tranen kan bekussen. Het einde is vuiler dan het begin. Zeker als het lang lang duurt doelloos verderbreien met een slappe draad..

Hij is blijven drinken. Glazen kroezen vaten en kelders vol, het ging er allemaal in. Nu is het lichaam overal. Hij kan er niet meer uit. Hij voelt niks. Hij voelt pijn, eens zeurend dan weer ondragelijk . Bevend naar het glas. Er is niets schoon meer aan , de doodzieke kakt in zijn broek. Doet zijn ogen dicht. Houdt zijn adem in en laat hem dan ontsnappen.

Hij zit. De nacht is slecht. Hij zit. De televisie speelt. Buiten schiet de dag in gang. Opstand in Iran. Hij zit. Het brood smaakt hem niet. De vrouw scharrelt, moppert, rommelt met papieren. De slaap komt. Hij kan zich niet lekker leggen. Hij zit. Er komt iemand binnen, de muren zijn van gebroken wit. Er is ook veel hout in de kamer. Hij zit. De dag duurt lang. De poes is lastig.

18.05 - 19.01

tragedie. grote strijkers zetten zich schrap. ingespannen. een kuchje. de stok draait naar het hout.
de trein komt moeizaam op gang, neemt een aanloop, hoestend, stotend, groot oud ijzerbeest spoort. m-rrrr-r mrr-rrr-rr . wie zou mij hier vinden. ik kijk naar buiten mezelf. ik kan er niet om heen. ik ben er nog. tot dan. ben ik er altijd.

de viool speelt voor perfecte sopraan, nee beter nog dan perfect 't is.., nou, moe
nie zeveren. durft nie. zeveren. 't is moeilijk gelijk . NIE ZEVEREN. DURFT NIE. laat me betijen..

operazangeressen trekken smoelen als ze zingen , hun stiftmond een snel bewegende zuignap de dik besmeerde oogballen uitgepuild. krijst ze. krijst ze. wijst ze. spijst ze. het kapsel van drie hoog dreigt naar beneden te storten, dat doet het ook , in de tragedie. de losse haren hangen als een inktvis op haar kop met uitgelopen ogen. de rest van het stuk bestaat uit gesmoorde kreten.
operamadam. ik vind het schoon ik krijg er rillingen van. goede ! he ! zoals van jacques als hij zingt -het is pas echt schoon als het een bekke zeer lijkt te doen- over pissen op ontrouwe vrouwen enzo. ik vind dat allemaal goed. dierlijk goed. vlees en vel en haar en bloed en hijg. en goed.

de violen worden golven zwellen op en zijn , eens je erin drijft, langs alle kanten , dragend, omhelzend
een solist , een bevende stem in het warme donker
blijft onbeantwoord daar zijn de zachte golven weer

er stapt iemand op. schuifelt even en gaat dan zitten. de deuren fluiten.
hij zal zoeken, in het donker, het afgekoelde water, de zangerige stem een bundel licht. terwijl de hemel toe trekt, het lot zich voltrekt,
de storm op de golven slaat en de golven op de klippen terug en slaan en terug en slaan
de hellespont van oorverdovend geruis geraas woedend spuwt de zee de drenkeling uit, een gebalde vuist rolt over donderwolken het water in. aan de overkant smacht de smart, rillend tegen beter weten in, zij die haar geliefde te pletter op de rotsen vindt , sy conden bijeen niet comen

het waarlijk liefhebben, zoals het oprechte geloof (in wie of wat dan ook) , iets wat niet kan volgens het experiment, volkomen irrationeel is en niet strookt met bewijzen in verband met de menselijke natuur, het Ware, Volmaakte lief hebben , Dante's Beatrice. ach mij verblind het ook, de engelenkoren en de gloed maar ik kan het niet, zo ik ook niet geloof. het zou niet onstuimig zijn, niet met verlangen, passieloos. eerder, berusting. knikkebollen. terug naar de warmte, overal. doodgebloed. naar de warme zachte aarde, in vrede, met een steen erop. violen.

mijn voet slaapt.

de tekst is gemaakt op deze muziek. op de trein van mechelen-mechelen naar gent-st-pieters. er zat een handvol mensen op die trein en de conducteur was niet mis.

kerstgrijs

sorry dat ik niet meer verder heb geschreven over de porno. ik dacht, dat het misschien niet zo heel veel zin had . ik krijg ook vervelende reacties, dat is logisch, ik heb ze zelf gezocht. nu , porno : het internet biedt tal van mogelijkheden en één beeld kan soms, in dit geval zeker, meer zeggen dan duizend woorden. zo. zelf kijk ik trouwens niet zo gék vaak. alleen als het heel vies is. dan lach ik luid en in schokken. voor de rest krijg ik het warm noch koud ervan.

vanavond ga ik eten bij iemand die ik zomaar aardig vind. we zullen veel voedsel en drank in onze mond stoppen en gieten en elkaar geschenken geven zoals goud, mirre en plastieken opbergdozen uit de ikea. de ikea is een grote winkel en zweeds, plastieken opbergdozen zijn onhandig en lelijk. ik word een beetje draaierig van de ikea, het is er echt heel groot. na een poosje rondlopen had ik niets gevonden en was ik in de war. toen ben ik naar de ingang gegaan en opnieuw binnengestapt; voortdurend naar de grond kijkend. dat ging beter. ik ben ook een beetje pips , ik loop met een doekje onder mijn neus omdat het waterig snot eruit gutst. mijn ogen tranen ook hoewel ik niet verdrietig ben. dat is vreemd hopelijk is het gauw over. zo bedenk ik : in ogen kunnen echt wel heel veel tranen. merkwaardig dat niemand al op het idee kwam voor paraplu's voor vanbinnen. ze zouden nochtans als zoete broodjes over de toonbank gaan. floep floep . alle norse opgekropte hartenlijders in één klap waterdicht gesteld.

mijn geschenken zijn ingepakt. ik ben niet goed in inpakken en al zeker niet als m'n neus er wat loops bijloopt. het is toch gelukt. dat komt omdat ik een durf-al ben, een bolleboos een kapoen , misschien een snotaap vooral.

ik ben ook verliefd maar nog altijd op dezelfde van aan het begin van deze blog zoveel miljarden maanden geleden. tja. vrolijk

porno is mooi

later heel veel meer hierover ! veeeel veeeeeeeeeeeeeel meer
meeeeeeeeeer
meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer

mm
eer
m'neer

zij is zo saai

Zij is zo saai, sij is sij is.. oeverloos word er moedeloos van ik kan ‘t bijna niet uitleggen zonder dat mijn ogen toevallen awoeawoeaap

dat ze praat dat weet ik.. toch hoor ik d’r enkel raaskallen..over avontuur en verleden, want moet u weten, zij heeft zeer veel geleden ik voel elk uur, de duur, daar! het is al zover! begin ik alweer te gapen gaan we slapen anders nu..?

ze weet me niet te boeien , kan mijn hart of geest niet verschroeien
Nochtans doet ze haar best, doet ze alle moeite van de wereld , ze heeft echter niets dat ik wil hebben, ’t is eigenlijk gewoon vervelend ik laat me niet zomaar redden.

.
zo doodverveeld met dat jammerend wicht hoe kan het dat ze zoveel ochtenden naast me ligt

Wij zijn volslagen vreemden voor elkaar, dat geeft haar geen bezwaar, Zij heeft niets liever dan met mannen die ze amper kent
als ze later, buiten in de kou, de deur achter zich dichtslaat en de dag in rent
op avontuur..

ik ga graag naar tenerife

ik ga graag naar Tenerief

jaarlijks vind ik daar al m'n gerief

hemden met palmbomen

vissers met lage lonen

frietjes en kroezen met schuimend bier

zodat ik terstond besef.. al het goede.. komt van hier !

het hotel dat Belgen uitbaten

heeft een zwembad, zodat ik het niet moet verlaten..

ik ben een dikke mislukte cultuurbarbaar

ik verwar aambeien met kaviaar..

geef mij toch geen wandeling in de vrije natuur

geen exquise maaltijden

of hoogstaande cultuur

(ik vraag niet veel, en toch is het duur!)

eigenlijk blijf ik liever thuis in't zeik en in 't zuur

maar met al die snelverdiende centen in mijn zak

zet ik alle armoezaaiers lekker te kak

ik ga naar Tenerief! drie weken op vakantie !

op mijn bekrompendheid staat nog minstens tien jaar garantie !

de folders dwarrelen al enkele weken door het huis

in welk West-Europees vakantiehuis voel ik mij 't meest thuis?

puur genieten in een artificieel gebouw

dat is waar ik elk jaar zoveel van hou..

In het spoor van de chicotte.. een reis door een onverteerd verleden

De eerste Belgische koning van Congo, de megalomane Leopold II, nam de edelmoedige taak op zich om de zwarte bevolking te beschaven volgens de superieur geachte Westerse norm. Hierbij werden de bestaande traditionele cultuur en gewoonten totaal genegeerd en zelfs in grote mate vernietigd. Tevens zou de koning der Belgen de onfortuinlijke Congolezen uit de klauwen van de Arabische slavenhandelaars redden. Zo werd het hebben van een kolonie althans internationaal en voor de Belgische bevolking gerechtvaardigd. In feite was het vooral de bedoeling de economische belangstelling voor het ‘donker hart van Afrika’ met filantropische motieven te omfloersen. De vorst zelf zette echter nooit een stap op zijn kroondomein, waar de exploitatie van 'rood' rubber voor een ware demografische ramp zorgde..

risicoman

risico man is een echte durf-al
wat er buiten gebeurt interesseert hem geen bal
hij heeft kabel en internet
een uitklapbare telefoon en een draagbaar bed
risicoman kijkt 's nachts teevee
verstrekkende gevolgen brengt dat met zich mee..

van liefde beroofd, een schurkerige daad
zijn kop diep in de grond, de mens bedoelt het kwaad..

risicoman draagt een speciale onderbroek, een zeemvel leest een moeilijk boek.
snijdt een vrucht in stukjes
geeft een judas kusjes
is onophoudelijk naar zichzelf op zoek..

risicoman niet wakker maken hij heeft het druk bedrukt te zijn

flinterdun gesneden salami

als dit blad vol is kom ik nooit meer terug. gij bent koppig (later zult ge schoorvoetend toegeven) een ezel of erger misschien mm ezelinnenmelk smmekker dier hier. heeft. niemand waarlijk lief iedereen bevind met dt zich in een soort van comateuze toestand er wordt verraderlijk vlees bewerkt gebrandmerkt maar het is niet voor consumptie vatbaar /vrede met mij maatschappij ik ontken alles ik slaap alleen maar met jou omdat ik dronken ben. omdat er niemand anders in de buurt is. opdat gij u zou kunnen schamen. schaam . neather do i do i doidoddododoi kukukachoe gij moet wel zot! zijn van de schaamte om een nacht als deze te laten duren.. om met een bulldozer door de deur te vallen. naar beneden valt alles. nu nog niet, bijna. oud brood in nieuwe zakken van de lidl. lidl lidl aldi adl taai niet licht verteerbaar. ik ga gaan kakken. zult gij terstond beseffen dat het slechts uzelf is die ge kwelt. - ik zal het beseffen
- ik had het u nog zo gezegd
ik denk niet na als ik schrijf - over deze zin natuurlijk wel. als dit blad vol is kom ik nooit meer terug. de lijnen zijn op. ik stop.

Ravenstein, 8 oktober 1921

Lieve Alice!

Wees niet boos op mij, dat ik U zoolang heb laten wachten op enig nieuws zoeteke.
Ik kon het niet vroeger doen.
Met een groote blijdschap ontvouwde ik den lang verwachten, langen brief en las met
gretige oogen en een ruim en verlicht hart al Uwe liefkoozingen, al het schoons,
tot dat ik met een angstig, bonzend hart eenige oogenblikken stilhield.

Ja, het was waarheid; ik las het goed.
mijn schatje, mijn vertrouweling was, gelijk ik reeds zolang ben, eveneens gejaagd
door een doodsangst, die mij dag en nacht beknelde.
Thans droomde ik van al Uw liefs, de mon trésor, ik voelde mij dan gelukkig
een lieveke zoet te hebbe, wien ik al mijn liefs en droefs vertellen kon en mocht.

Ik leefde iederen dag op hoop iets van mijn Liezeke te hore en te vinden.
Ja mijn Alice ik wist dat onze relaties van dien aard waren. Hoe konden wij anders vindt
U niet zoeteke.
Een enkel woord daarover in Uw brief was mij voldoende om mij alles kenbaar te maken wat op
en tegen Uw hart ligt.
Andere brieven, voor U, vlogen mij de letters uit de pen en nu Lies, ik weet het niet,
het gaat mij moeilijk. Ik moet worstelen met alles. En dan : "Brise entre nous la douce
et pure amitié". Is dat mogelijk? Parlez franchement Alice. Toen ik U briefje ontving waarin U schreef over al het zwaars dat U moest dragen en voor U zelf moest houden, wist ik wel wat of dat was.

Geloof mijn schat, Dat alles wist ik en voelde ik aankomen reeds den éérsten dag.
Was ik met U, dan zou ik U alles bloot leggen en meer zeggen dan ik op papier vermag te doen.
En wat denkt U er van, zoete Alice. Kunnen wij dat alles niet voorkomen en hoé?

Als ik Uwe lieve brieven moet missen dan zal ik weldra niet meer van deze aarde zijn.
Vos petites jolies lettes me tout une nourriture mon pauvre coeur.
Ach Lies antwoord mij spoedig U zult toch niet ophouden mijn behoeftig en dorstig hart te troosten en te lesschen.

Neen hé. Je serai privé de tout? de vos nouvelles, de vos baisses etc. Répondez sur le champ!
Wat zegt Paatje en maatje? Maken zij geen opmerkingen. Zijn mij brieven vrij?
Laten wij het dan zoo doen Lies, een dag afspreken dat U schrijven zult, en ik ook.
Om de week bijv. Zoals U dan het best kunt. Op een lieve manier. Kunt U geen brieven schrijven stuur dan een kaartje maar in het fransch hoor.

Ik laat de regeling dan aan U over. Hoe dikwijls en alles wat daarmee samenhangt moet U maar regelen. Ik zou niet graag hebben dat ons ooit een spaak door het wiel kwam, die alles kwam vernielen wat met zoon liefde en genegenheid was opgebouwd.
En gij zegt het met recht Alice. het wacht ons vroeg of laat. Zou zulk een einde maken dat we elkaar nog ooit terugzien?

Ja het kan mogelijk zijn. Wat een hartroerende harde woorden vloeien ditmaal neer. Och Alice help mij den zwaren last te dragen. Zult ge?
Zult ge me niet vergeten. Gij mijn klein lieveke.

Ik hoop dan spoedig van U te horen. Uw foto wacht ik met ongeduld. Het nederig bloemeke was mij aangenaam. Ik hoop en vertrouw op een spoedig antwoord. Het behoeft geen brief te zijn, maar vlug.
Ik wensch U een aangename nachtrust, een zalige droom.
Ontvang dan mijn teederste kusjes.
Mijn handtekening is met een kus bezegeld.

Gérard.

karavaan

En alles wat we morgen doen heeft vandaag geen betekenis meer.
We nemen onze woorden terug, rapen ze bij elkaar, onder gehaakte trui of winterjas.
Schorten alles op, draaien driedubbel slot met nog een hangijzer eromheen
maken de laatste kindr'en van de rekening.. spijkeren plakkaatjes.. Bizarre bedrijvigheid.

Dat heb ik niet gezegd,
dat het voor mij genoeg zou zijn moest gij hier zijn, hier leven , dat heb ik nooit gezegd.

We hebben vernomen dat het hier zo'n beetje gedaan is, dat de boel wordt opgedoekt.
Dat is reden tot feest. Feest van het eind van de wereld.
Nooit meer denken. We vieren het feest van het eind van de wereld.
'T was zo fijn, 't was echt een toverbal.
Alleen maar blije gezichten, kindersnoet snoepgoed.
Een zoete brij, lekkernij.

majesteit

Majesteit,
Hoe kan u
mij nu zeggen
dat van allen hier aanwezig

(de jichtige vrouw en haar man, bang als een haas voor al 't chagrijn haar ogen als lege knikkers slaagt zij nimmer neer zoveel zeer alst hij maar blijft alst den dief er maar niet vanonder muist )

U het allerverdrietigst bent?
met uw bloedende gulp , zoiets als : kom terug ? om even te stelpen graag! graag! stilletjes verdwijnen zoveel spijt SPIJT SPIJT SPIJT als klodders spuug op straatstenen en peuken.
nog is SPIJT SPIJT SPIJT postzegels vol.

van horen zeggen via langs de weg een bord : LEEST VOORTAAN BOEKEN ZONDER ZINNEN die zodus niet morsig zijn maar keurig afgemeten tafeldoeken
de vieze randen
met een schaar..
zoals dat gaat.
mijn verhaal , een lange vieze rand

voor de juffrouw een thee, met veel warm water
de dikke tongen

ik ging dichter zijn, of verhalenverteller, rendier
of Majesteit. wees gerust, de laffe vark, zo dichter zou ik bij u niet durven komen.

mijn lieve lieve Majesteit lichamen kriskras op elkaar gestapeld
hebben zich voor uw voeten geworpen , tussen al dat gewillig lillend vlees daar, ik, struikelend, te laat
zwaaiend met papieren (het zouden evengoed treinwagons kunnen zijn) maar het is een brief Ma majesteit kijkt u toch op
trillend het kleine vark en de koninklijke slager zwijgt
en het kleine vark denkt : zo mooi hij zwijgen kan dat doet geen mens hem na.

bij nachte , in de donkersteeg

liefde in tijden van economische crisis

Nou daar moest ik niet echt lang over nadenken,

hij geeft veel meer warmte in bed dan m'n voormalige echtgenoot én hij heeft bovendien betere manieren.

om in te lijsten

Wat heb je nodig kleintje?

nou, even denken , ik tel na één twee drie
vezels, koolhydraten, zetmeel, wat vlees, tikkie vis, massa's water, speculaaspasta
'n bolletje wol, rolletje tijpmachinelint, verkeerskegeltjes, markeerstiften, persvrijheid,vrede, rechtvaardigheid, doorzettingsvermogen, inzet.

Ok, nog iets?

en seks en geld.
en seks en geld.
en seks en geld.
en geld en seks.

tovervarken

ik ben een tovervarken, hoera !
ik verdien meer Nobelprijzen dan president obama

mijn billen zijn vetter
mijn grillen zijn gekker

en ik zit de godganse dag te lummelen in m'n pyjama

Rook je wel genoeg ? Ik denk, dat je wel wat meer roken kan.
Want wat ik niet zou willen is,
dat je nog contact zoekt met de werkelijkheid
Kom toe nou laat ons nog wat slapen verder blubberen in onze stinkende modderpoel
Schijt je wel genoeg? Ik denk,
dat je wel wat meer schijten kan.

ik ben een tovervarken, dat is zo ja..

verduurd leder

ok, dus , als ge iets kwijt bent,
dan moet ge uw ogen dichtdoen
en in uw hoofd overlopen, alle plaatsen
waar ge zijt geweest.

ik ben wat zoek,
guy is iets kwijt
we zijn iets gelijkaardigs verloren maar niet
hetzelfde, dat gaat niet nooit helemaal hetzelfde
als we in ons hoofd overlopen,
alle plaatsen
doet het pijn
lievelingspijn

we lopen wat tranen te schieten tachtig punten, honderd-en-twaalf punten, hoofdvogel verdriet, guy op zijn opplooif iets ik zonder iets intriest
of toch met schoenen scheve voeten
raspt raspt al lang niet meer gesproken, misschien
zoals hugo claus, ook taal verloren

vanaan het plein tot de brug is het tweehonderdmeterverbetenkasseienvreten onder elke steen zit de taliebaan verborgen kiekeboe kiekeboe oogjes toe snaveltjes toe

een beetje te jong, misschien, toch..
gisteren guy tegengekomen
AMAI DAT ZIJN STRAFFE GORDIJNEN VENT
met de opplooifiets
guy is zenuwziek hij vraagt : of iemand met hem boodschappen wil doen
't gaat beter, met de zenuwen, als hij commisses kan doen, met iemand
vijftig euro en de boodschappen moogt ge houden
wilt ge met mij commisses gaan doen? alstublieft, 't zijn mijn zenuwen 't zijn die lijnen
van rood en blauw op de tekeningen van de doktoors ziet ge ze lopen kriskras door elkaar
door elkaar ze nijpen mekaar toe snijden mekaar af ze wurgen mijne kop vanbinnen

mijne kop is kapot en wat zijt ge zonder kop
een romp , een stuk vlees, 't is tegenwoordig donderdag veggiedag


guy moet af en toe

naar de rechtbank

maar dat is al van in 2006 geleden

toen was Nancy er nog, Nancy is er nu niet meer
ze is niet dood, ze is er gewoon vandoor met de boodschappen
beeldschoon was ze
Nancy , werkelijk, om in te kaderen
van het kastje naar de muur, de deur uit de laatste tikkende stappen

merci beaucoup weet niet wat te zeggen, dat ze hem nooit met lege handen verliet misschien, zoiets in die aard, zonder verwijt , altijd vol genegenheid
een lauw hart bloet in guy's verweerde handen

vuile liefde

da's niet zo heel lekker, kleffe kouwe lasagne uit de microgolf
wat hij daarna zag in zijn bord : microscopisch klein verduurd leven


stukgetrapte schoenen fietsen almaar over en weer van het plein naar de brug kasseien
verbeten leder

getting angry, baby ?

Ben ik ambetant?

Maar nee, lieve schat, dat ben je heus niet. Kruip nu maar gewoon terug voor een weekje in deze lucht-en geluidsdichte kist.

Dus je bent echt niet lastig?

Lieverd, hoe kom je erbij..

klik.

Listen to the silence, let it ring on
eyes, dark grey lenses frightened of the sun
we would have a fine time living in the night , left to blind destruction , waiting for our sight

dansdansdansdansdans naar de radio

op dezelfde plaats, maar uit tijd blijven
aanraken vanop een afstand
verder in de tijd

isolation isolation isolation i solation

voei

appel

voei is dood. hij zit in de televisie. of in de zetel. voei zit in het vloerkleed.
hij strekt zijn rimpelige handen voor zich uit.
vlekkerig , doorzichtig.

voei houdt zich vast. alles is van glas.

voei zit in een doosje boven het aanrecht.
hij doet de afwas.
en hij streelt de poes.
de poes laat telkens een beetje van haar pels achter.
omdat voei het altijd koud heeft
misschien ook omdat het zomer wordt binnenkort.

voei heeft veel mensen gedragen. mensen dragen niet makkelijk; dat komt
omdat ze meestal niet de vorm hebben van een boekentas.
de mensen houden voei niet meer vast. ze hebben hem in een doos op het aanrecht gezet.
een glaasje water.
naar het werk. de dag is helemaal mislukt de dieetcola was op.

kameel

Waarom gaan jullie niet mee, wat maakt het uit, wat denk je, dat je wat te verliezen hebt ?
het is toch allemaal maar om te lachen
nochtans flexibel genoeg, toch kan alleen vooruit- achteruit- toeren draaien weekenduitstapjes op voorhand uitstippelen tv programma's aankruisen lopende banden lopende banden lopende banden kinders produceren de supermarktfolders verteren , ingewikkelde keuzes : de stacaravan of mijn vrouw met haar eeuwigdurende liefde en trouw?
JE ZEI TOCH DAT JE OM ZES UUR THUIS GING ZIJN NU ZIT IK HIER MET AL DAT ETEN
huilen en krijsen maak toch zo geen lawaai .. (sussend) later in de stede, neem ik je sputterend anaal
bewust leven lieve robots, bewust leven
mensen strelen en graag zien en niet op het aanrecht zetten..

miep

Ik ken een meisje van één meter achtenzeventig dat een hart in zich draagt van één meter zevenenzeventig.
ze zegt :
Hebt ge al ooit iemand zo graag gezien dat het pijn doet ?

jaa.. knik knik tot je kop eraf knikkert

DOET DAT MAAL DUIZEND dan .

Daarom, liefste miep maakt het me geen zak uit dat je Karel De Gucht wel aardig vindt. Dat leer je later juist niet , Mar x x .

-- - - -- - - -- - - -- - - -- - - -- - - -- - - -- - - -- - - --gij hebt een schoon slaand hart

alles is hetzelfde. alles is anders. alles is hetzelfde.
intdonker of zonder donker nacht maken
ledlampen flikker -- tr --tr -- uit

een eindje lopen , sigaretje roken. achter het raam is het warmer.

adem je wel goed? goed genoeg ? ik denk, dat je wel wat meer ademen kan
voor als je bang bent : achter glas is het warmer
(ge zocht toch : geborgenheid?).
voelt de zon veilig achter het raam is het warmer... dat moet je niet telkens zeggen
ik leer toch niet bij.

het krimpt ineen en zet uit klopt onafgebroken doefdoef doef doef

ik weet niet op welke knoppen ge juist gedrukt hebt, maar er is iets mis. ik kan me herinneren, een moment voor de geest halen, het moment hiervoor. voor dit.

-- - - -- - - -- - - -- - - -- - -

refrein van mijn lied over cellulitis

wat maakt het uit,

mij alvast geen fluit

ze zit toch boordevol vitaminen,

die

SINAAS

APPEL

HUID

met de hele mikmak naar hamsterdam. de boot vertrekt om stipt vijf uur.

Dag lieve kinderen die nog niet lezen kunnen
dag onverwurmbare controleur van de Belastingen (leest u vooral verder !)
dag voei dag knoei
dag straatmuzikanten , dag vochtophopingen, dag pruimentijd, dag vol spijt
dag toevallige passanten dag reizigers in zaventem dag wandelaars
dag fietsers dag automobilisten dag helikopters, dag ook aan de helikopter in mijn hoofd
dag zaterdagochtend dag logische verbanden dag glaasjes roze wijn die gisteren zo snel in mijn mond klonken dag echo dag langgerekte echooo

joepie , een hond

dag aan mij, ik knijp er een poosje vantussen, piets ontzettend geoorloofd en gestaafd met kaarten en paperarararararassen (daar Houd ik zo van ! ik verkneukel me al op de volgende belastingsbrief de vorige heb ik ook krijtwit bewaard) enal een dag of vijf van de nazomertijd tot de herfst als een zacht pak op me valt

---in de verte beweegt haastig een bosje tulpen aangedragen door een forse blonde meid die haar glaasjes melk zelf tapt en een gouda achtersteven heeft, het gaat allemaal zo'n beetje van je holderdebolder.
Annemieke stuift molenwiekend door het veld het veld met chocoladen koebeesten het smelt het smelt. mijn geld ! mijn geld !

tot binnenkort knulletjes en schanullekes ! massa's verkouden kaartjes en kiekjes zullen we sturen naar meneer de commissaris (geen toevallig rijmwoord van salaris) van de levensbedreigende griep doe die luiken naar beneden en biibbber

pilootaflevering

Vliegenier, wat is dat voor ding?

Dat is een ding dat ik af en toe gebruik, huisvrouw-op-haar-eerste-lijnvlucht. Het is niet erg functioneel, maar wel gitzwart en glimmend zoals de eerste bakelieten telefoontoestellen. Over het praktisch nut van telecommunicatiesystemen in ons dagelijks bestaan wordt niet geouwehoerd.

Gebruikt u het dan om iemand mee op te bellen, meneer de aviateur? Max Staal of Watson Watt e.a. ? .. vertel het onder geen beding aan mijn droeve man, maar radarsystemen en boordcomputers maken me subtropisch warm. Wat er dan door m'n lendenen zindert, zou je kunnen vergelijken met ;

Ik zie dat u de grondslagen van het stereotiepe huishoudelijke geklessebes volledig onder de knie hebt, mevrouw. Maar dit ding belt niemand op. Het is iets om door te kijken, met één oog. U zal niet meteen wat zien, dat is normaal. Probeert u maar.

----

En?


Niets, alles is nog zwart. Wacht, ik doe nu beter mijn best.

Een kamer. Een donkere kamer. In de kamer liggen twee mensen, ze zijn wit, met zwarte contourlijnen omrand. De mensen breken stukken van elkaar. Ze zouden beter en liever weggaan maar ze breken elkaar eerst helemaal af. Het zit zo : ze kunnen niet weggaan voordat ze alles afgebroken hebben. Daarna zoeken ze hun eigen delen zwijgend bijeen. De kamer wordt weer helemaal donker.

guido gezellig

Gisteren rond een uur of drie schreef ik volgende zin op een flink uit de kluiten gewassen papier met aan de bovenkant drie regeltjes zwartgeïnkte aartsmoeilijke vraag :

Er is mogelijks een link met primitieve rotsschilderingen uit vroeger tijden te ontwaren.

deze regel is een fut en frutloze achterband op een fiets zonder remmen of stuur in de afdaling van de kilimanjaro. de berg dan, niet de danscaféetjes met keetjes en zeefjes die elkaars tongen als oesters slurpen met veel speeksel . zo snel als een droogtrommel om overschotjes weg te werken. he-he-heb je een badhanddoek? of dat gordijn nog vandoen?

nadien begon ik woorden, stromen en verftubes door elkaar te haspelen dat het een lieve lust was, de zinnen bogen krom en eindigden met vier werkwoorden op een rij. OO dat MOOIE Yves Klein BLAUUWw van dieee OOOgen en de grote parkeerzone daaronder waar ongeveer de helft van de Hollandse rosse buurt een plaatsje op zou kunnen bemachtigen. OOOO zoo PRachtt

In de tweede meisjestoilet van de gentse universiteitsbibliotheek staat linksboven als je zit (welk meisje staat er nu? ik heb het een keer geprobeerd maar aristoteles had beter af en toe zijn griekse kop gehouden) een citaat dat luidt :
want in veel wijsheid is veel verdriet
de onbekende schreef het in korte heftige halen.
reflecterende bril.

Tja.. wie niet? Ook ik ben een Miskend Genie, en dan weet je wat er volgt, decadentie en tandeloze dagen slijten in een muffe zwak kaarsverlichte kelder die ruikt naar verbrand leer en aangebrande zielenroerselen.

slapen of schrijven ? liefste, helaas, u hebt geen stem of rechten u doet wat ik zeg
misschien? als ik het vraag zo van: moéten we nog?

binnenkort ga ik wat vertellen over oogkleppen en hoe ze met stalen staven en veel, bloederig en nutteloos ! ja nutteloos geweld op kostbare mensenlevens los te wrikken zijn bij hardnekkig onwillenwetenden.

daarbij moet ik drrrrrrriiiingend roodgloeiende triltelefoons eu hallo met de Reuzeperzik? Aahja? O zozozozoozozozo. nog eens heel erg echt oprecht verliefd worden. er wordt onderhandeld met verschillende tv-zenders om dit zo knapperig mogelijk aan de kijker te €€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€ verkopen. oder ich kann mich in gemachte Bett legen.

nog één ding voor ik jullie allemaal eigenhandig van m'n internetkamer smijt :

Eén schurftig schaap bederft gans de kudde.
INFO : schurft is een zeer besmettelijke ziekte.

de webpagina van http://www.spreekwoord.nl/ wordt gemaakt door een mollig baasje (guido gezellig? allez, voila ce titre vient nog van pas) met pretlichtjes in zijn ogen die niet verlegen zit om een kwinkslag of twee. hopla! ERRRAAAAAUUS

Opstel over mijn Favoriete Supergroep

De Beatles zijn een supergroep uit de jaren zestig.
Super betekent : groot , en ook : heel goed.
Het is zo'n woord met meerdere betekenissen, zoals zeer (heel en pijn) of variététheater.
De meeste supergroepen zijn niet lang heel goed maar de Beatles wel.

Er zijn al Beatles doodgegaan maar sommige leven nog.
De Beatles die nog leven eten op zaterdagnamiddag Bretoense kaastaart met een kopje thee erbij.
Thee omdat de Beatles Engelsmannen zijn en Bretoense kaastaart omdat Willem van Normandië in de tweede helft van de elfde eeuw Engeland (en dus ook het huis van de Beatles) heeft veroverd. Tot op de dag van vandaag zijn alle Engelsmannen en -vrouwen en - kinderen verplicht om op zaterdagnamiddag Bretoense kaastaart te eten met kleine vorkjes
van verguld glas.

De invloed van de Beatles op de hedendaagse popmuziek is immens.
Dat komt omdat ze steevast konden rekenen op een fantastische manager namelijk Paul d'Hoore.
Paul d'Hoore begint elke dag met een Activia en een lange saaie monoloog over de Europese beurzen tegen zijn aandelen die mee aan de ontbijtafel zitten . Terwijl hij zich inzeept fluit hij onder de douche deuntjes van de Beatles. Zoiets is van onschatbare waarde : alleen de Grote Topmanagers doen het.

Gisteren hebben de Beatles bij ons in het jeugdhuis opgetreden.
Ik heb ze gemist want ik was te laat. Maar van mijn kameraden (wel op tijd) hoorde ik dat hun gitaren te klein waren en dat ze de volgende keer wat minder zwaar parfum moeten opdoen.
Anders kunnen ze het wel zeker schudden, de showbizzwereld is een taaie slecht doorbakken bloedworst.

stukje zee, zand en steentjes

de zee ligt bloot op het strand. de zee schuimt. de zee is groot en lang en breed. de zee is buiten. ze is niet echt. want ze is niet hier. achter zijn ogen : zee. achter de zee : losse korrels
een huis op het strand.
in het huis : een vrouw. de vrouw maakt de zee. emmers vol.
de zee is zout.

weg van de zee. weken weg van de zee. tot over zijn oren op de zee. tranen van de zee. om te helpen.

van de zee naar de stad komen de romige schuimkoppen uit een lichtgevend toestel. suikerzoet met bonbons. achttien seconden. zenuwachtig papiertjes frommelen uitstrijken frommelen boten vouwen . in één teug. bekertje knijpen alles rinkelt in zijn hand. niet het kabaal
van de zee
mee met de zee
wee naar de zee

de zee is ruw en stug.

Jan Becaus kan géweldig zoenen.

Jan Becaus komt om twaalf na negenen thuis van een zware werkendag op de Openbare Omroep. Het was godsjammerlijk warm onder de studiolichten en het nieuws leek weer nergens naar.
Dat komt omdat er nu eenmaal niets gebeurt als de mensen geen televisie kijken, of omdat de Commerciële Zender meer aangrijpende hoofdpunten heeft over de man met neusring en plakbaard in een doos onder de straatstenen. Zoiets mag Jan niet on the record zeggen, en al zeker niet dat hij de luchtige zomerrubriek van desbetreffende zender veel grappiger vindt.
Wanneer Jan de bronzen sleutel vanonder de deurmat vist is hij alle doffe ellende reeds vergeten.

De deur piept muisstil open en er vallen allemaal lachende mensen uit het sleutelgat. Het zijn er minstens duizend en ze lachen onbedaarlijk. Allen dragen ze bontgekleurde akrobatenpakken, pluimen, en ze roepen voortdurend :

TIOEBA TIOEBA KAZIDOEBA TIOEBA.

Jan Becaus doet zijn ogen de hele tijd NIET toe. Hij kijkt en knikt en geeft iedereen een hand, wat moeilijk is, want iedereen is nog altijd heel luid en onbedaarlijk aan het lachen. Jan Becaus stapt over valstrikken ,brikjes bedorven pompoensap en bladwijzers richting woonkamer .
De deur is gesloten. Er staat een immense kleerkast voor. Jan Becaus tikt beleefd op de glazen ruit van de kleerkast. "Eén kaartje alstublieft." Een mooie jonge vrouw zonder vaste vriend snauwt hem toe dat de Zeeleeuwenshow telkens om het halfuur begint en dat het nu nog maar drie voor half is. Jan Becaus excuseert zich uitvoerig. Geen mens wil hij ooit schofferen.

Op een zwart harig kussen verpoost hij even : plots trippelt de zwarte poes weg van de vloer , Jan Becaus draait zich om :

de witte poes komt twee kopjes koffie brengen. "Ik heb je gemist" kan Jan nog net uitbrengen, "de hele dag al , en misschien sinds gisteren ook "

Jan Becaus is de laatste tijd een beetje gespannen. Dat komt omdat mensen elkaar lelijke woorden en kwetsende kogels toeslingeren. Ze hebben van die moeilijk uit te spreken namen, die mensen en woorden en kogels.

slikkende schorre

De Vlaamse klei, de Vlaamse prei
fier van superieure makelij

is in wezen,
wat huiskamers vrezen ,

eerder van dat drijfzand voor mij.



zoveel dat wij toch willen. kijk naar de ever hij haalt nog steeds aardwortels uit de grond , kwijt zich rustig van zijn taak. de bedachtzaamheid die zijn we verloren, we boren bibberend oliegaten op krakend ijs. en dan maar klagen en stompen , afvragen : waarom waarom is het toch zo'n moeilijke tijd.


vergeet de aangeblazen h.

twee geliefden

Ha.

Dag.

Pas op.

Ja. Ik pas op. Duurt het nog lang?

Ja.

Hoe lang ongeveer?

Het duurt nog lang.

Ah. Ja.

Ja.

Zullen we anders even op bed gaan liggen?

Heb je daar zin in?

Nee.
Ik dacht, misschien dat het zo sneller voorbij zou gaan.

Ik denk niet dat het zo werkt.

Nee, of ja, ik bedoel : je hebt gelijk.

Ja.


Ja.

Post over Mensen Die Al Heel Wat Hebben Meegemaakt

ze willen er liever niet over praten.


of toch niet ineens met het hele internet
er kijken onschuldige kinderen mee, ziet u
en onbekende ogen dwalen gretig over de rottigheid
de mens is , net als de gier, een aaseter, een allesvreter

tot na de onderbreking. die wel even duren kan, gaat u anders even een uiltje vangen wij loeien u wel wakker als de technische problemen opgelost zijn; we ALLES aan de praat gekregen hebben.

met deze post wordt het niets geloof ik

een excuus, zo snel gemaakt : het is vier uur en vier en -verwarrend genoeg- niet een moment van thee en gebak PAUKEN : TaDadadadadaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam
voor het hemelgewelf op me neerstort en ik het hele noordzeestrand in mijn ogen (grijsblauw als het noordzeewater! met een verrekijker kan je zelfs de gele drupjes pipi erin zien van iedereen die in de zee plast!) gekapt krijg ...

anti-climax . men heeft net de bus in de krant gestopt. de krant voor morgen en ik ben nog in gisteren. welterusten. dag zee! dag strand! dag appartementblokken met een raam aan de achterkant!

x x

Diptiek over het lijden van de rechtvaardige

eerste luik.


Gisterenavond, want dat is al gisteren aangezien het nu , 27 minuten om precies te zijn, voorbij twaalvren is, at ik wat met X. . Het eten was niet vernoemingswaardig, het gesprek daarentegen zal me nog lang heugen.

X. is niets gelijk mij. Onze raakvlakken zijn op één hand te tellen, doch weerhoudt ons dat niet om in elkaars gezelschap te vertoeven. We hebben dikwijls onenigheid, X. en ik, dan gaat hij buitengewoon hard gillen. Gelukkig ben ik vergevingsgezind tegenover mannen met een leuke snoet.


Het is niet omdat X. anders over de wereld denkt, dat ik daarom een beter mens ben, ik bedoel, dat mijn beeld meer waar of waard is dan het zijne. Misschien zit ik er met mijn gedachten, zoals wel vaker, compleet naast.


Binnen enkele jaren zal X. een kleine dictator zijn van een land dat hij met ijzeren hand regeert en waar gesmolten kaas, ansjovis en gothics verboden zijn. Ik zal hem zien in zijn gepantserde auto met geblindeerde ruiten (ik zal hem zien omdat ik weet ook zonder hem te zien hoe hij eruit ziet , dit wordt ingewikkeld, sorry), en verder over hem schrijven. Objectief. Mijn pen gepunt met een vlijmscherp patattenschiller (voor huis-tuin-en keukenjournalistiek).

Voor X. zal het geen verschil uitmaken, hij leest mijn krant, die hij binnenkort ook zal verbieden, toch niet.


Eens per nieuwe maan zullen we samenkomen, X. en ik. We eten spaghetti zonder kaas en gaan gevoelige onderwerpen bedachtzaam uit de weg. Wat zo anders is, zo niets gelijk mij, boeit me mateloos.
Bij momenten zal ik X. troostende woorden toespreken - als hij weer eens mensen zag die open en bloot hun zwaktes durfden toegeven.


tweede luik.

Het zwakke in de mens kan mij heel erg raken. Raken als een torpedo in de spier die vanbinnen klopt, die gaat bloeden dan. Zwakte niet in de vorm van één of andere verslaving / niet-te-onderdrukken-dwang, maar de zwakte in elke dag, de kleine irrationele dingen die men doet en waarvan men hoopt dat geen mens ze ziet. Hoewel het zo goed kan doen, bevrijdend kan werken om de zwakte tonen. Daarna zijn het niet allemaal 'anderen' meer.

De zwakte is eerlijk. Ik kijk er graag naar. Als toeschouwer kijken, beschouwen, en vooral niet ingrijpen. Het leven als een schaatsbaan mensen gaan voortdurend op hun bek. Misschien moeten we daar wat minder onthutsende documentaires over maken.

Daarom is het ook, denk ik, dat een kunstenaar of een artiest mij meer kan raken dan een minister van gelijke kansen of een filantropische (klopt dit?) bankier niet perse om wie ze zijn, maar om wat te doen : wat er vanbinnen speelt, zwakte delen. Mensen die halstarrig sterk blijven, zwakte onfatsoenlijk vinden maar creperen vanbinnen vind ik geen ridders,

maar lege harnassen.


Kleine dingen dus, liefst uitgevoerd door mensen die ik niet ken die niet weten dat ik naar hen kijk, hen beschouw vanop een afstandje (ver van de smoezelige grens van het ramptoerisme) maken de grootste indruk op mij.

Moet je dan opeens beseffen dat een God zich heel de tijd in die positie bevindt. Enkel daarom zou ik een dag in zijn plaats willen zijn om te kijken, al wat onder me gebeurt te aanschouwen, en niet in te grijpen. Ik zou slingeren tussen een immense afkeer en overweldigende liefde voor de mensen. Mijn hart zou het al snel begeven en Nietzsche zou,

hij bedoelde het op een andere manier dat laat ik even achterwege

ook letterlijk gelijk krijgen.

God kan niet anders dan dood zijn, wat zouden WIJ kunnen verlangen van wat voor wezen ook dat het kan meeleven met al onze angsten, onze vurige passies, onze zwaktes die we verstoppen (maar wat verstop je voor een God?) en dat wat wij zelf sterk vinden (de manier waarop we de natuur 'onderwierpen' geeft bijvoorbeeld al reden tot spugen...) ons voortdurende zoeken naar meer en groter, verder en hoger


Als God dan al bestond hadden we Hem toch vast al uit de lucht geschoten?


Met een bommenwerper ofzo...

vuil

ik wou, dat IK die auto was..

wassen kon! Of kon wassen natuurlijk! dat is namelijk een vreselijk smerig goedje, konfituur.
fieuw op het nippertje
zoals ze zeggen





Niemand weet niemand weet
dat ik Michael Jackson beet.

het is toch dinsdag he vandaag,

of ben ik weer verkeerd geïnformeerd?

the italians sing through their nose, really true sir

Walibi Walibi ! Toen ik deze ochtend wakker werd , leek de dag weer nergens naar...
toooot ik me realiseerde... dat het vandaag weer dinsdag-dag is !
Twee dagen na zondag en vier voor zaterdag ! Walibi!
En op dinsdag, op dinsdag vieren we feest, want dan ligt én weekblad HUMO alsook weekblad Flair in de krantenwinkel, vers geperst en met veel pulp bij die laatste!*

Ik kan haast niet wachten en donder uit mijn stee , hinkel rond in de kamer op zoek naar de andere sok en knoei met tandpasta tegen de muren . Mijn voordeur laat ik openstaan zodat de meubels kunnen vluchten mocht er brand uitbreken.

De pagina's zullen mooi blinken in de ochtenddauw en ik oefen mijn gegrinnik (lacht) alvast voor de talloze kwinkslagen van jeroom. Later op de dag zal ik nog eens naar het toilet gaan en mijn nieuwe lectuur in volle vaart meegritsen. Ook een gesponserde balpen heb ik dan bij me, en vlijtig onderstreep ik de ingenieuze literaire vondsten van andere, getalenteerde mensen om ze daarna zonder schroom te recycleren in mijn eigen werk*.
Want, zo ecologisch begaan ben ik wel *!
Mocht nadien het WC-papier niet toereikend blijken te zijn heb ik dat andere weekblad nog pumpumpumpum*


1.(*) Heel erg flauw. Wat doen alsof desbetreffend weekblad te min is maar ieders keer minstens een halfuur verdrinken in de vuiligheid van ander' mensen. Ik heb trouwens -van horen zeggen, maar kom , waar rook is is vuur- dat ze af en toe naar de veeteejem kijkt! Degoutant!

2.(*) Zie! Dacht ik het niet! Ik heb altijd al gedacht dat ik dat van die premier in die moestuin al is ergens gehoord had. Phoe

3.(*) Djeezes gij gelooooft zoiets nog?
4.(*) Stront verkoopt he..



NB : ik ben er me volledig van onderbewust dat de laatste post van gisteren misschien een heel klein beetje deed denken aan de zoektocht van vier gentse snotapen op die andere snelweg ,de E40. Met licht rood lopend gezicht en flapperende neusgaten wil ik er meteen bij gezegd hebben dat m'n tekst zich volledig op de actuele verkeersproblemen gebaseerd heeft. Plus dat ik werkelijk begaan ben met deze problematiek . En dat je melkmuil heus niet meer haar produceert als je meer zeurt, IVAN DE VADDER !

open brief aan de noodlijdende autoindustrie

Liefste misoebisi en ander olietuig

vandaag was een donkerdonkerzwarte dag voor de automobiel. Na de uitvinding van de fiets en het paard moet dit zo ongeveer de zwaarste klap zijn die de wagenindustrie in zijn eeuwenlange geschiedenis te verduren kreeg. Je hebt het rouwbericht met grote vette koppen ongetwijfeld in alle dagbladen gezien : de E-19 wordt voor lange tijd afgesloten. Alle vier de rijvakken. Zoiets doet pijn natuurlijk. Pijn van een kaliber dat woorden tekort en tranen uit ogen schieten. De E-19 was te jong, had nog heel wat files voor de boeg. Geen enkele wegenwerker kan zeggen wanneer er terug lustig geboemeld zal worden, voor of nà de schafttijd..

Desondanks, benzineslurpende rolrupsjes en schone schrootmachines ; des-on-danks brandt er een fel wit verkeerslicht aan het eind van de Kennedy-tunnel. Misschien, heel misschien, al is de kras nog vers, komen we ook dit weer te boven . Samen. In het verkeer . Bumper aan bumper. Niet letterlijk we houden voortaan onze auto's aan de kant. Zij kunnen nu claxonnerende toeschouwers zijn.

Aktiecomité ' Forever E- 19' heeft namelijk samen met seniorenwandelclub 'Petanquen op de pechstrook' een bijzonder verrassende staproute in elkaar gebokst. Je zal ervan versteld staan, mijn lieve misoebisi, wat zich allemaal op de onontgonnen middenberm afspeelt.

Een levendig ecosysteem van platgereden dieren, die daar stijf en dood liggen, in een totnutoe verborgen habitat. Door de jaren heen hebben deze dieren talloze mutaties ondergaan, wat te verklaren is met Darwins "island dwarfing theory".

Warempel ! Hoe zit dat nou eigenlijk met die peet ? Ter ultiemer bewijs van zijn bestseller 'the descent of man' ging hij toch de weddenschap aan de verschillende evolutiestadia zélf te doorlopen maar dan in omgekeerde volgorde? Gatsiedrerrie waar zit die baardaap?

oei ik ga nu stoppen want ik vind al die verwijzingen naar auto's wat vervelend en vermoeiend gaaaaaaaap worden en mijn oliepeil is bijna op ... puut puut

liefs! en voor al wie zich geschoffeerd voelt en de evolutietheorie maar nonsens vindt en daarbij toevallig nog geen job heeft : Vaticaan-Vacatures schijnt heel goed te boeren en moddervet betaald in bladgoud en brokaat ave M. ! veel weesgegroeeeetjes

als je 't maar weet

alles is bereikt bewezen
de Zoon van God is niét herrezen
hij was een prof een goochelaar
maakt mooi weer met een lief gebaar

alles is bereikt bewezen
het mensenvlot is heil geprezen !
zij hadden nog slechts één touw, een koord
wierpen in allerijl dan maar de liefde overboord

als je 't maar weet als je 't maar weet
niet te vlug of te licht verteerd
wat ik zoëven van mezelf heb geleerd
van maandag tot zondag, van graandag tot hompdag
ben ik ontzettend gekomplikeerd

Mijn verhaal van vandaag : B-Oom

Het verhaal van vandaag ageert over een boom.
De boom heet B-Oom. (engels uitgesproken)
Hij is eigenlijk een soort van ruimteschip. Dat wist nog niemand, behalve ik
want ik heb hem zonet bedacht.

B-Oom heeft groene bladeren maar wel niet altijd.
In de herfst en winter niet bijvoorbeeld.
B-Oom drinkt het liefst kraantjeswater en schudt graag met zijn zware bruine takken.

Slechts één ding wil B-Oom aan zichzelf veranderen :
die ontsierende knoest op zijn stam.
Daarom gaat hij binnenkort onder het mes.
Maar niet in de Wellness-kliniek want daar heeft hij al veel naars over gehoord.

Einde van het verhaal van vandaag over een boom.

il y a longtemps

de zeventiende juli ben ik gek geworden
iedereen zei dat ze het al wisten
behalve ik natuurlijk
waarschijnlijk bedoelden ze daarmee
dat 't nog een verrassing was.

mijn bomma heeft dat papier al ingekaderd
ze kadert alle diploma's in die ik krijg
dat is speciaal - een diploma zegt ze
ge moet dat goed bijhouden
want later
komt dat altijd nog wel is van pas
hé

binnenkort ga ik ergens anders wonen
in een huis met witte gangen en plastieken bloemen op de kamer
die bloemen zijn van plastiek
omdat de mensen die ervoor altijd opaten
ik heb nog nooit van een bloem gegeten

op mijn kamer komt er tv, en dat is fijn
dan kan ik kijken naar de man aan de tafel in het decor
ik ben verliefd op die man
want die zegt altijd alles zonder verpinken
en dat is goed
om mijn gekheid zal hij dan ook vast niet al teveel geven

en als ik dans , dan zeggen ze dat ik dat niet kan
en dat is niet waar
want als ik dans, dan ben ik ne vogel
vogels, die scheren door de lucht
die zijn hoog
en rank
die kijken naar beneden
en die horen ni wat dat de mensen allemaal zeggen

en als ik boos ben
dan ben ik twintig keer zo boos als gij
en als ik blij ben
dan ben ik twintig keer zo blij als gij
twintig min twintig is nul
nul is neutraal, dat is niet zuur maar zeker en vast
nooit de baas

daar komen de gekken , daar komen de narren, de dwazen
de idioten, de zonderlingen en de merkwaardigen
de onbesuisden
en de simpelen

en de simpelen , die voelen
alles
twintig keer
zo hard
als gij .. ?

Weg uit Villa Kakelbont.

Pippi, ik dus, met name, zoals een groot meisje dat dikwijls vlees eet en geen groenten lust mij wel al eens durft te noemen (terwijl ze zelf het sterkste meisje van de wereld is !) als ik verdrietig ben wat niet vaak gebeurt , is het zat.
Ze heeft haar huurcontract opgeheven ,het paard de aap ook (van het paard heeft ze nog biefstuk in de diepvriezer) de rest van de tierlantijne inboedel in dozen grote,kleine , enkele in onhandig formaat- gestopt. De dozen hebben verschillende bestemmingen maar de meeste gaan naar Cambodja, voor de weeskinderen. Want weeskinderen houden van oude radio's en tijpmachines waarvan de klinkers niet werken, dat zegt Pippi toch en zij kan het weten want haar vader is zeekapitein (zkptn) .

overmorgen heet de grote dag te zijn ! Een grijze gezinswagen zal toeterend de straat indraaien en in die auto zal Meneer Nelsson zitten,hij zal kraaiend uit het vierwielig vehikel springen.
De chauffeur, die als twee druppels water op Pippi zal lijken, zal nog gekneveld op de achterbank zitten . Pippi zal haar aap een speelse tik op z'n billen geven en het bont en blauw geslagen slachtoffer losmaken. Met haar bergschoenen zal ze hem -zachtjes- naar binnen schoppen.

Nu Dozen Dragen Jij ! zal ze hem -stilletjes met een licht scandinavisch accent- toesnauwen. Naar Engeland! Dozen naar Engeland dragen! Nu ! Via Engeland is het goedkoper ! Want de dozen gaan nog altijd naar Cambodja dat ben ik niet vergeten, voor de weeskinderen aldaar. Heb je Sinterbaas niet meegenomen? Met zijn zware Piet?(*) Of tenminste wat sinaasappels?
(*) een welgekome typfout!
Pippi trekt naar een ander deel van de stad. Dat deel waar de achtertuintjes mania-kaal gesnoeid worden waar een rusthuis als veredelde wachtkamer tussen de petanqueballen te ontwaren is, met in hetzelfde steegje een Dionysosgrot waar sappen rijkelijk vloeien. niet voor niets patershol. Verschillen maken mensen mooi zeiden de treinkaartjes vroeger ( dat is nu : betalen of je vliegt er uit).

Echter wie ze missen zal, is schoenmaker Roland. Zijn atelier rook steevast naar smeer en roet, het laatste stukje eerste Industriële Revolutie in de straat. Vergeelde prenten met spitsvondige spreuken zoals 'Een echte vrouw houdt van een echte leer' waren tegen de muur gespijkerd. Gisteren nog sprak Pippi tegen de spierwitte haardos van Roland en aanstaande woensdag om zeven uur zullen haar zwarte rijglaarsjes zo verbreed zijn dat haar linkerhorrel en rechtersleepvoet er in passen gelijk glazen muiltjes in de poezelige stappers van A. uit gelijknamige sprook .

Edoch..spjaar de dramatiek voor je moeke-zoet want Roland is slechts zeven minuten fietsen en het vuftige gerochel dat gaat van eeee : GGGRRRrrrr-pug-pr-aaaaaaaaaaaah ! langs, onder en tegen het raam was ze , nou tja
spuugzat dus zoals eerder terloops vermeld . Aan het begin van deze tekst. Wat niet betekent dat het middenstuk minder interessant was, u heeft ongetwijfeld weer wat bijgeleerd. En ook de eindgeneriek exotische vlinders ! de kleurenpracht! ééntje om te onthouden!

Dra zal ik negerprinses op het eiland Tuka-tuka zijn en peukjes van smalle sigaartjes in het azuurblauwe oceaanwater ketsen.

op dat particuliere moment keek Samson me meesmuilend aan..

"Ben , ça suffit , allez alors Verhulst ! Verhulst kom aan, kop op, verman je !
ça ira ça iraa ne fais pas un grand jeu comme çaa ..
Trek maar gauw je broek omhoog , 't is echt geen zicht."






Desondanks blijft bovenstaand nummer steengoed keikopjes! Vooral zonder geluid!

ze zijn warm, heerlijk zacht, punaises doen minder zeer en ze komen van de geit

-Eu meneer, meneer , zou ik even...


- JAMAAR IS DAT NU gedaan zie, met je wereldverbeterend gezwets?


-ja, wacht nu even , meneer, het was gewoon


-DAT IS NU ELKE KEER hetzelfde liedje, ik kan m'n huis niet meer uit of er staat een langharige blaatkaas tegen me uit z'n nek te blèren!
Dat is vervelend hoor, kind. Waarom ga je niet gewoon bij Belgacom werken? Oude mensen abonnementen aansmeren die ze niet nodig hebben. Een weekje inwerken en je bent al die idealen kwijt. Je hoeft geen tijd te steken in echte vriendschap, lekker roddelen over verdikte collega's bij de koffiezetmachine.
Want hoor eens, veel van jullie zijn er niet meer . We zijn de jaren zestig ver voorbij, vufhih haar achterhut, weet je wel? Toen werkte zoiets nog ; voor de vrede schreeuwen en heilige huisjes omverwerpen, mari-hu-ana roken en dagenlang in bed liggen maar dat is nu gedaan. Voorgoed !
Er is geen bierkaai meer zelfs de kardinaal draagt tegenwoordig een kapootje om z'n neus.
Je moet vertrekken als de wiereweerga, nu het nog kan, de laatste carrièreluxejacht staat de blinken aan de kade.

Vuisthandschoen vuisthandschoen het is we-ten-schappelijk, daar lopen jullie toch zo hoog mee op , bewezen in laboratoria door proeven op muizen en eekhoorns en beschermde jonge zeehondjes dat de wereld de grond waarop wij staan en waar wij aardappels uit eten,
ongeneeselijk ziek is,
aan flarden geschoten verscheidene keren rochelend in de poep genomen en daarna in aluminium folie griezelig verpakt.
Een slijmerige bal, een grauwe bal, een kauwgom van een week onder het tafelblad.


- wat vuur? Hebt u vuur, meneer, wou ik vragen. Voor de mensen alvast niet, misschien voor een sigaret ? Ik ben het mijne vergeten, maar 't is misschien beter dat ik er mee ophoud voordat m'n gezicht, net als het uwe, van oud karton wordt
en mijn gedachten van slakkenslijm.

symposium

De oude Griek ligt horizontaal op zijn sofa te liggen.
Hij kijkt verveeld.
Deze tragedie heeft hij tien jaar geleden al een keer gezien (en ze is er beslist niet vrolijker op geworden) en op televisie zijn het -voor de zoveelste keer - herhalingen van FC De Kampioenen.
"Ik zou dringend kabel moeten nemen" mompelt hij bedaard
terwijl hij zijn dieprode glas lang in in de ogen kijkt.
"Ach m'n lieve rode jongen,
ik weet niets."

rent terstond naar buiten plast tegen een olijfboom doet een sirtakihuppeldansje belazert iedereen die hij tegenkomt met vragen waarop geen antwoord te vinden is zoals :
Waar is de POOL-IJS?
Weet, de volgende dag,
al is dat het enige dat hij zeker weet
hoegenaamd
niets.

Plopperdeplopperdeplop® !

Dag -met de armen naar links- Dag -naar rechts- dag dag dag daaaaaaaag- heel snel van links naar rechts- lieve lezertjes !

op enkele dagen tijd heb ik zeer zeer véééééééél snoezige en vast ook wel enkele besnorde bezoekertjes mogen ontvangen! Meer dan mijn hebberige handjes tellen kunnen ! en ja, Dat ligt waarschijnlijk aan de mooie foto !

Dag en nacht weer of geen weer of iets daartussenin : met wind bijvoorbeeld .. én zelfs de gaaaaaaaaaanse zomerreces : (tinternet gaat immers NOOIT op vakantie) staat onze barmhartige poort voor jullie open !

Komkomkomkomme dus maar gauw terug , en deze keer guitige deugnietjes : frunnik nog een ietsie - pietsie meer centjes uit de zakken van de mama en de papa !
Zij hebben genoeg want ze hebben over laatst ook nog van dat duur merkglijmiddel gekocht! Zulks, terwijl vaseline als sinds 1872 prima werk levert ! Dat is nou toch werkelijk om van omhoog te schijten hé kapoentjes ! En jullie vragen je nog af waar dat geld van die geweigerde Playstation naartoe is gegaan !

De grote briefjes zitten in de linkerbinnenzak van de papa zijn ruitjesvest, ze zijn nog vers, zonder kreukjes en ze knisperen zo fijn . Oya lélé ©! Bovendien is er vlak voor de uitgang , op een centimeter voor je buiten bent, nog een grooooooooooooooooooooooooote souvenirwinkel !!!

Elena Moeremans® DANKT U VOOR HET VERTROUWEN.
ELKE DAG.
IN TIJDEN VAN KRISIES
TOT DRIE KEER PER DAG.

koffie koffie koffie

een bijzonder vermakelijk filmputsputsputter ! -> Video Koffieman van Hans™ - MySpace Video

Shared via AddThis

koffie koffie koffie is goed voor de ritmiek ! voor perioxide stoom uit briiesjende neusgaten ! dat is niet fiftig en ook niet tiftig ai ai ai aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai stormloop de lift naar boven de trap naar beneden ijverig bedrijven wijven met schone lijven die successen binnenrijven het kan niet op er zal hier nog meer gebeuren er moet nog veeeeeeeeeeeel meerrrrr gaan gebeuren , zoals de neushoorn zegt :
geen limieten zijn vastgesteld.

tot in de lucht tot aan de hemelse engelenkoren? niet aanwezig
tja nou tot aan U2 dan maar
(is dat al een planeet ?
nee?
ook geen kleintje ???)

Zeg, Juffrouw!
noem ons niet rund, maar stier ! wij zitten barstensvol proteïnen
en , let op

onze energie die halen wij tegenwoordig
uit platte babababananan met schil en bruine sproet sproet sproet

groet, alles is oké

en dan nu, iets kleins over de liefde

en als we nu eens allemaal
heel lief zouden zijn voor mekaar
niet om het een of ander
maar gewoon
lief
dan kunnen we mekaar toch beter maken
dan gaat het toch niet zo mis, of de mist in

en de mensen die zeggen alles draait om liefde en ze bedoelen
de gemeenschappelijke spaarboek of het verplichte nummertje bandeloze seks
op donderdagavond
die begrijp ik al lang niet meer

Madame Beton

Madame Beton
heeft het mooi voor mekaar.


aan haar voeten een stevige hak die straten zou kunnen openbreken maar dat niet doen, uit deugdelijkheid


om handen geen hond geen man geen kliederkinderen die om ijsjes of een pita zeuren

in d'r hoofd geen moeilijke vragen stellingen of mogelijke noodoplossingen geen dreunende muziek niets dan haar eigen beweging doordacht en uitgestip

peld

stante pede . omwegen zijn voor nietsnutten voor mensen die geen ramen kunnen dichthouden en hun hart zomaar laten tochten zulke verspilling en de gordijnen, van kant en met zorg handgemaakt, worden er ook niet beter van.

zoiets doet Madame Beton niet. haar hart zit potdicht en muurvast, zij maakt haar eigen portie geluk klaar, rechtstreeks drie minuten warm en geurend uit de microgolfoven
nooit aangebrand. fijn. keurige machines vragen niet waarom.

met grote passen een arm in de maat MAARSCHALK Beton
draaft naar huis, op haar schoenen met stalen punt
in de boodschappentas zit een doosje pralines te branden ze ziet het zitten het wiebelt voor haar ogen de tas met de plastieken handvaten en daarin het doosje wit karton
dure pralines met een strik voor die vriendin die jarig is of er komt bezoek de mensen moeten het altijd weten met hun stomme koppen en trage inpakwerk doe maar zo, wil ze zeggen, doe maar zonder etiket of strik of doos

Madame Beton rommelt met het slot het gaat te traag geluk kan niet wachten
ze heeft haar jas nog aan de linten van de doos al losgepeuterd
stopt de pralines in haar mond na elkaar heel snel ze smakt en slikt en nog en nog
alles trilt chocola chocola chocoladenkastendeurentafelmeteenstoel

met een bult van een buik vol geluk, zelfgemaakt ! moet ze eventjes rusten op de grond

ik denk dat het is , omdat ik niet alle verkeersborden ken

daarom dus

omdat ik niet alle verkeersborden ken

is het

ja dus
zo
ja

tu-tu-ru-tu-tu-tu-tuu-tuu-tuu-tuu tu-turututututuutuuteuu rozier 9

ZIE HIER ! mijn nieuwe stek voor de komende maand en een stuk of wat dagen erbij.

Een ware vondst, al zeg ik het zelf, bovendien een goed verborgen adres . De idyllische omgeving baadt in rust en kalmte , er is een ornamentrijke binnenkoer ( met fontein, watervallen en een heus wild park van wilde boeken) ook zijn de buren best te pruimen. Eten hoef je er niet en halvelitertjesbruiswater leer je er drinken als ware het mierzoete glaasjes Château d'Yquem van een goed jaar.

Geen twijfel mogelijk, ik heb het werkelijk getroffen, dit is ei zo na het paradijs in moeilijke tijden (een gloeiende zon die overuren doet, financiële malaise en griep kroep en vogelpoep her en der) , een beschutte werkplaats als een flanelzacht dekentje om me heen .
Nog een goed boek erbij, en we zijn werkelijk vertrokken!

Das Abendland

breekt de maan in kiezelgruis uiteen valt de dag
op hun neer slaan zij met kromgebogen ruggen de overkant gade

om met een zilveren geboend bestek en licht-prozaïsch belegen regeltjes te zeggen...

dat sabbelen op wakke omeletjes en oud bejaard bedaagd versleten kapotgevvrrrreeten

want met al die rommel die in de groenten zit tegenwoordig ,nou ik zeg je wat dat is me wat , er komt nog net geen steekvlam uit de broccoli en de asperges van dit jaar smaken naar ruwe olie dat zal komen door al die tankers in de zee die zinken doordat alles op televisie zo snel gaat met lichtflitsen en draaiingen en tsjongejonge tot mijn grote grote spijt dat is nu toch jammer dat wij niet geweest zijn , op al die plekken zo vredig en schoon die ze daar vertonen maar ja zoiets gaat nu niet meer zo'n dure vis die laat je niet alleen thuis.

nog bijzonder verre toekomstmuziek is ! vanochtend sprong ik gelijk een fris kalkoentje uit mijn bed om de volgende vier uren rozijntjes te pikken en te wachten op stropers in het bos tussen het mos zij waren de klos want
verder heb ik nog culinaire hoogstandjes uitgewisseld met goede buur of een verre vriend dat weet ik nu allemaal niet meer zo precies .. plezierig was het zeker

bart is dik

Bart is gisteren met zijn zware voet op de hond gaan staan. De kinderen mogen dat niet weten.

Nu zit Bart te mijmeren, in zijn brede auto boven een sandwich preparé. Hij denkt aan frietjes
en snelwegen vol smeuïge mayonaise.

k wl n mn d brvn nr m schrft

Antwoord met een gele prentbriefkaart (wees niet gierig en plak er gewoon een postzegel op , ja? zoals iedereen!) op onderstaand (niet weergegeven) adres . Met serieuze reacties wordt, helaas voor u canvasmeerwaardezoeker! , geen rekening gehouden.

Met bosjes mag u inkt slurpen ! Aangezien ge bij mij, net als bij die ene sta-op-komediespeler in zijn voorlaatste theatershow die ik niet zag, veilig zijt . Wij zijn immers voor mekaar gemaakt, als tupperwarerommel ineengeklikt en nimmermeer laat ik u los , zware deuren van bankkluizen als 't moet ! zal ik voor u openhouden en ja, ik wil

overbodige haren steeds verwijderen met gloeiend hete bijenwas.

kushandjes,

je mysterieuze troubadour

Bijgestaan door het oorverdovend getsjerp van de flierefluit.

moes

de premier werkt in de moestuin. hij heeft een makkelijke jurk aangetrokken uit soepele rekstof en een verenband op zijn hoofd . de indianen beschermen hun ogen al duizenden jaren tegen de felle zon. mét succes bedenkt de premier als hij met een dessertlepeltje het zachte mos nog wat aanstampt. prakken in de moestuin is zijn lange leven. de radijsjes ordentelijk naast de pladijsjes in de vijver de anijsjes aan de bomen de vijsjes in de gereedschapskist. geschikt. de premier is van een geschikte partij. dat is algemeen bekend. ook zijn schoonouders hebben daar weet van.

de premier zijn hart staat in brand. dat gaat gek hard, zo’n brand. de kantjes schroeiend van het rekkende kleed het doet pijn. de premier wappert wild met zijn armen om het te doen ophouden. zijn gezicht loopt even rood als de versgeplukte paprika zonder insectendoder, want daar gaan paprika’s de foute weg van op.

de premier heeft een vrouw. hij is daar blij om . veel mensen van zijn leeftijd hebben geen vrouw, die moeten het alleen rooien. er moet heel wat gebeuren. de premier zijn hart klopt honderdduizend keer per dag en als het brandt honderdduizend keer per minuut. dat gaat fel hard, zo’n brand.

de vrouw van de premier huilt dikwijls. haar moeder noemt dat schreien ze zegt dat het hoort bij echtgenotes. om zijn hart dat maar niet ophoudt met branden. dat doet pijn . het went niet echt, zo’n brandend hart.

pat

Aahja de was...En de post ! de krant ! één is niet genoeg ! rode brievenbus klepperen ben je daar dag man van de post ! van de brieven en de pakjes ! en de zegels ! dag heertje mijnheertje elke dag een tikje op je mooie pet met gouden biezen ! wat een heerlijk bedrijf tijdverdrijf met jullie post met je kalebas en je vrouw met haar koude voeten om zes uur sochtends ! kom maar binnen springen wij hebben water van de kraan dat zuiver smaakt want zo gaat dat bij ons , wij hebben ook nog gebak van gisteren toen was er een verjaardag en wou niemand wat, in mineur heet dat dan. ons behang bladdert van de muren en het schrijnende zit altijd in de gele stukjes plak die overblijven, zo gaat dat ook altijd bij ons en in je neus gaat dat ook zo ! kom bij ons zitten al was het maar voor even en verhaal ons over je maandagsnor en je doorgezakte rechterschouder van al dat sjouwen.