pilootaflevering

Vliegenier, wat is dat voor ding?

Dat is een ding dat ik af en toe gebruik, huisvrouw-op-haar-eerste-lijnvlucht. Het is niet erg functioneel, maar wel gitzwart en glimmend zoals de eerste bakelieten telefoontoestellen. Over het praktisch nut van telecommunicatiesystemen in ons dagelijks bestaan wordt niet geouwehoerd.

Gebruikt u het dan om iemand mee op te bellen, meneer de aviateur? Max Staal of Watson Watt e.a. ? .. vertel het onder geen beding aan mijn droeve man, maar radarsystemen en boordcomputers maken me subtropisch warm. Wat er dan door m'n lendenen zindert, zou je kunnen vergelijken met ;

Ik zie dat u de grondslagen van het stereotiepe huishoudelijke geklessebes volledig onder de knie hebt, mevrouw. Maar dit ding belt niemand op. Het is iets om door te kijken, met één oog. U zal niet meteen wat zien, dat is normaal. Probeert u maar.

----

En?


Niets, alles is nog zwart. Wacht, ik doe nu beter mijn best.

Een kamer. Een donkere kamer. In de kamer liggen twee mensen, ze zijn wit, met zwarte contourlijnen omrand. De mensen breken stukken van elkaar. Ze zouden beter en liever weggaan maar ze breken elkaar eerst helemaal af. Het zit zo : ze kunnen niet weggaan voordat ze alles afgebroken hebben. Daarna zoeken ze hun eigen delen zwijgend bijeen. De kamer wordt weer helemaal donker.

guido gezellig

Gisteren rond een uur of drie schreef ik volgende zin op een flink uit de kluiten gewassen papier met aan de bovenkant drie regeltjes zwartgeïnkte aartsmoeilijke vraag :

Er is mogelijks een link met primitieve rotsschilderingen uit vroeger tijden te ontwaren.

deze regel is een fut en frutloze achterband op een fiets zonder remmen of stuur in de afdaling van de kilimanjaro. de berg dan, niet de danscaféetjes met keetjes en zeefjes die elkaars tongen als oesters slurpen met veel speeksel . zo snel als een droogtrommel om overschotjes weg te werken. he-he-heb je een badhanddoek? of dat gordijn nog vandoen?

nadien begon ik woorden, stromen en verftubes door elkaar te haspelen dat het een lieve lust was, de zinnen bogen krom en eindigden met vier werkwoorden op een rij. OO dat MOOIE Yves Klein BLAUUWw van dieee OOOgen en de grote parkeerzone daaronder waar ongeveer de helft van de Hollandse rosse buurt een plaatsje op zou kunnen bemachtigen. OOOO zoo PRachtt

In de tweede meisjestoilet van de gentse universiteitsbibliotheek staat linksboven als je zit (welk meisje staat er nu? ik heb het een keer geprobeerd maar aristoteles had beter af en toe zijn griekse kop gehouden) een citaat dat luidt :
want in veel wijsheid is veel verdriet
de onbekende schreef het in korte heftige halen.
reflecterende bril.

Tja.. wie niet? Ook ik ben een Miskend Genie, en dan weet je wat er volgt, decadentie en tandeloze dagen slijten in een muffe zwak kaarsverlichte kelder die ruikt naar verbrand leer en aangebrande zielenroerselen.

slapen of schrijven ? liefste, helaas, u hebt geen stem of rechten u doet wat ik zeg
misschien? als ik het vraag zo van: moéten we nog?

binnenkort ga ik wat vertellen over oogkleppen en hoe ze met stalen staven en veel, bloederig en nutteloos ! ja nutteloos geweld op kostbare mensenlevens los te wrikken zijn bij hardnekkig onwillenwetenden.

daarbij moet ik drrrrrrriiiingend roodgloeiende triltelefoons eu hallo met de Reuzeperzik? Aahja? O zozozozoozozozo. nog eens heel erg echt oprecht verliefd worden. er wordt onderhandeld met verschillende tv-zenders om dit zo knapperig mogelijk aan de kijker te €€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€ verkopen. oder ich kann mich in gemachte Bett legen.

nog één ding voor ik jullie allemaal eigenhandig van m'n internetkamer smijt :

Eén schurftig schaap bederft gans de kudde.
INFO : schurft is een zeer besmettelijke ziekte.

de webpagina van http://www.spreekwoord.nl/ wordt gemaakt door een mollig baasje (guido gezellig? allez, voila ce titre vient nog van pas) met pretlichtjes in zijn ogen die niet verlegen zit om een kwinkslag of twee. hopla! ERRRAAAAAUUS

Opstel over mijn Favoriete Supergroep

De Beatles zijn een supergroep uit de jaren zestig.
Super betekent : groot , en ook : heel goed.
Het is zo'n woord met meerdere betekenissen, zoals zeer (heel en pijn) of variététheater.
De meeste supergroepen zijn niet lang heel goed maar de Beatles wel.

Er zijn al Beatles doodgegaan maar sommige leven nog.
De Beatles die nog leven eten op zaterdagnamiddag Bretoense kaastaart met een kopje thee erbij.
Thee omdat de Beatles Engelsmannen zijn en Bretoense kaastaart omdat Willem van Normandië in de tweede helft van de elfde eeuw Engeland (en dus ook het huis van de Beatles) heeft veroverd. Tot op de dag van vandaag zijn alle Engelsmannen en -vrouwen en - kinderen verplicht om op zaterdagnamiddag Bretoense kaastaart te eten met kleine vorkjes
van verguld glas.

De invloed van de Beatles op de hedendaagse popmuziek is immens.
Dat komt omdat ze steevast konden rekenen op een fantastische manager namelijk Paul d'Hoore.
Paul d'Hoore begint elke dag met een Activia en een lange saaie monoloog over de Europese beurzen tegen zijn aandelen die mee aan de ontbijtafel zitten . Terwijl hij zich inzeept fluit hij onder de douche deuntjes van de Beatles. Zoiets is van onschatbare waarde : alleen de Grote Topmanagers doen het.

Gisteren hebben de Beatles bij ons in het jeugdhuis opgetreden.
Ik heb ze gemist want ik was te laat. Maar van mijn kameraden (wel op tijd) hoorde ik dat hun gitaren te klein waren en dat ze de volgende keer wat minder zwaar parfum moeten opdoen.
Anders kunnen ze het wel zeker schudden, de showbizzwereld is een taaie slecht doorbakken bloedworst.

stukje zee, zand en steentjes

de zee ligt bloot op het strand. de zee schuimt. de zee is groot en lang en breed. de zee is buiten. ze is niet echt. want ze is niet hier. achter zijn ogen : zee. achter de zee : losse korrels
een huis op het strand.
in het huis : een vrouw. de vrouw maakt de zee. emmers vol.
de zee is zout.

weg van de zee. weken weg van de zee. tot over zijn oren op de zee. tranen van de zee. om te helpen.

van de zee naar de stad komen de romige schuimkoppen uit een lichtgevend toestel. suikerzoet met bonbons. achttien seconden. zenuwachtig papiertjes frommelen uitstrijken frommelen boten vouwen . in één teug. bekertje knijpen alles rinkelt in zijn hand. niet het kabaal
van de zee
mee met de zee
wee naar de zee

de zee is ruw en stug.

Jan Becaus kan géweldig zoenen.

Jan Becaus komt om twaalf na negenen thuis van een zware werkendag op de Openbare Omroep. Het was godsjammerlijk warm onder de studiolichten en het nieuws leek weer nergens naar.
Dat komt omdat er nu eenmaal niets gebeurt als de mensen geen televisie kijken, of omdat de Commerciële Zender meer aangrijpende hoofdpunten heeft over de man met neusring en plakbaard in een doos onder de straatstenen. Zoiets mag Jan niet on the record zeggen, en al zeker niet dat hij de luchtige zomerrubriek van desbetreffende zender veel grappiger vindt.
Wanneer Jan de bronzen sleutel vanonder de deurmat vist is hij alle doffe ellende reeds vergeten.

De deur piept muisstil open en er vallen allemaal lachende mensen uit het sleutelgat. Het zijn er minstens duizend en ze lachen onbedaarlijk. Allen dragen ze bontgekleurde akrobatenpakken, pluimen, en ze roepen voortdurend :

TIOEBA TIOEBA KAZIDOEBA TIOEBA.

Jan Becaus doet zijn ogen de hele tijd NIET toe. Hij kijkt en knikt en geeft iedereen een hand, wat moeilijk is, want iedereen is nog altijd heel luid en onbedaarlijk aan het lachen. Jan Becaus stapt over valstrikken ,brikjes bedorven pompoensap en bladwijzers richting woonkamer .
De deur is gesloten. Er staat een immense kleerkast voor. Jan Becaus tikt beleefd op de glazen ruit van de kleerkast. "Eén kaartje alstublieft." Een mooie jonge vrouw zonder vaste vriend snauwt hem toe dat de Zeeleeuwenshow telkens om het halfuur begint en dat het nu nog maar drie voor half is. Jan Becaus excuseert zich uitvoerig. Geen mens wil hij ooit schofferen.

Op een zwart harig kussen verpoost hij even : plots trippelt de zwarte poes weg van de vloer , Jan Becaus draait zich om :

de witte poes komt twee kopjes koffie brengen. "Ik heb je gemist" kan Jan nog net uitbrengen, "de hele dag al , en misschien sinds gisteren ook "

Jan Becaus is de laatste tijd een beetje gespannen. Dat komt omdat mensen elkaar lelijke woorden en kwetsende kogels toeslingeren. Ze hebben van die moeilijk uit te spreken namen, die mensen en woorden en kogels.

slikkende schorre

De Vlaamse klei, de Vlaamse prei
fier van superieure makelij

is in wezen,
wat huiskamers vrezen ,

eerder van dat drijfzand voor mij.



zoveel dat wij toch willen. kijk naar de ever hij haalt nog steeds aardwortels uit de grond , kwijt zich rustig van zijn taak. de bedachtzaamheid die zijn we verloren, we boren bibberend oliegaten op krakend ijs. en dan maar klagen en stompen , afvragen : waarom waarom is het toch zo'n moeilijke tijd.


vergeet de aangeblazen h.

twee geliefden

Ha.

Dag.

Pas op.

Ja. Ik pas op. Duurt het nog lang?

Ja.

Hoe lang ongeveer?

Het duurt nog lang.

Ah. Ja.

Ja.

Zullen we anders even op bed gaan liggen?

Heb je daar zin in?

Nee.
Ik dacht, misschien dat het zo sneller voorbij zou gaan.

Ik denk niet dat het zo werkt.

Nee, of ja, ik bedoel : je hebt gelijk.

Ja.


Ja.

Post over Mensen Die Al Heel Wat Hebben Meegemaakt

ze willen er liever niet over praten.


of toch niet ineens met het hele internet
er kijken onschuldige kinderen mee, ziet u
en onbekende ogen dwalen gretig over de rottigheid
de mens is , net als de gier, een aaseter, een allesvreter

tot na de onderbreking. die wel even duren kan, gaat u anders even een uiltje vangen wij loeien u wel wakker als de technische problemen opgelost zijn; we ALLES aan de praat gekregen hebben.

met deze post wordt het niets geloof ik

een excuus, zo snel gemaakt : het is vier uur en vier en -verwarrend genoeg- niet een moment van thee en gebak PAUKEN : TaDadadadadaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam
voor het hemelgewelf op me neerstort en ik het hele noordzeestrand in mijn ogen (grijsblauw als het noordzeewater! met een verrekijker kan je zelfs de gele drupjes pipi erin zien van iedereen die in de zee plast!) gekapt krijg ...

anti-climax . men heeft net de bus in de krant gestopt. de krant voor morgen en ik ben nog in gisteren. welterusten. dag zee! dag strand! dag appartementblokken met een raam aan de achterkant!

x x

Diptiek over het lijden van de rechtvaardige

eerste luik.


Gisterenavond, want dat is al gisteren aangezien het nu , 27 minuten om precies te zijn, voorbij twaalvren is, at ik wat met X. . Het eten was niet vernoemingswaardig, het gesprek daarentegen zal me nog lang heugen.

X. is niets gelijk mij. Onze raakvlakken zijn op één hand te tellen, doch weerhoudt ons dat niet om in elkaars gezelschap te vertoeven. We hebben dikwijls onenigheid, X. en ik, dan gaat hij buitengewoon hard gillen. Gelukkig ben ik vergevingsgezind tegenover mannen met een leuke snoet.


Het is niet omdat X. anders over de wereld denkt, dat ik daarom een beter mens ben, ik bedoel, dat mijn beeld meer waar of waard is dan het zijne. Misschien zit ik er met mijn gedachten, zoals wel vaker, compleet naast.


Binnen enkele jaren zal X. een kleine dictator zijn van een land dat hij met ijzeren hand regeert en waar gesmolten kaas, ansjovis en gothics verboden zijn. Ik zal hem zien in zijn gepantserde auto met geblindeerde ruiten (ik zal hem zien omdat ik weet ook zonder hem te zien hoe hij eruit ziet , dit wordt ingewikkeld, sorry), en verder over hem schrijven. Objectief. Mijn pen gepunt met een vlijmscherp patattenschiller (voor huis-tuin-en keukenjournalistiek).

Voor X. zal het geen verschil uitmaken, hij leest mijn krant, die hij binnenkort ook zal verbieden, toch niet.


Eens per nieuwe maan zullen we samenkomen, X. en ik. We eten spaghetti zonder kaas en gaan gevoelige onderwerpen bedachtzaam uit de weg. Wat zo anders is, zo niets gelijk mij, boeit me mateloos.
Bij momenten zal ik X. troostende woorden toespreken - als hij weer eens mensen zag die open en bloot hun zwaktes durfden toegeven.


tweede luik.

Het zwakke in de mens kan mij heel erg raken. Raken als een torpedo in de spier die vanbinnen klopt, die gaat bloeden dan. Zwakte niet in de vorm van één of andere verslaving / niet-te-onderdrukken-dwang, maar de zwakte in elke dag, de kleine irrationele dingen die men doet en waarvan men hoopt dat geen mens ze ziet. Hoewel het zo goed kan doen, bevrijdend kan werken om de zwakte tonen. Daarna zijn het niet allemaal 'anderen' meer.

De zwakte is eerlijk. Ik kijk er graag naar. Als toeschouwer kijken, beschouwen, en vooral niet ingrijpen. Het leven als een schaatsbaan mensen gaan voortdurend op hun bek. Misschien moeten we daar wat minder onthutsende documentaires over maken.

Daarom is het ook, denk ik, dat een kunstenaar of een artiest mij meer kan raken dan een minister van gelijke kansen of een filantropische (klopt dit?) bankier niet perse om wie ze zijn, maar om wat te doen : wat er vanbinnen speelt, zwakte delen. Mensen die halstarrig sterk blijven, zwakte onfatsoenlijk vinden maar creperen vanbinnen vind ik geen ridders,

maar lege harnassen.


Kleine dingen dus, liefst uitgevoerd door mensen die ik niet ken die niet weten dat ik naar hen kijk, hen beschouw vanop een afstandje (ver van de smoezelige grens van het ramptoerisme) maken de grootste indruk op mij.

Moet je dan opeens beseffen dat een God zich heel de tijd in die positie bevindt. Enkel daarom zou ik een dag in zijn plaats willen zijn om te kijken, al wat onder me gebeurt te aanschouwen, en niet in te grijpen. Ik zou slingeren tussen een immense afkeer en overweldigende liefde voor de mensen. Mijn hart zou het al snel begeven en Nietzsche zou,

hij bedoelde het op een andere manier dat laat ik even achterwege

ook letterlijk gelijk krijgen.

God kan niet anders dan dood zijn, wat zouden WIJ kunnen verlangen van wat voor wezen ook dat het kan meeleven met al onze angsten, onze vurige passies, onze zwaktes die we verstoppen (maar wat verstop je voor een God?) en dat wat wij zelf sterk vinden (de manier waarop we de natuur 'onderwierpen' geeft bijvoorbeeld al reden tot spugen...) ons voortdurende zoeken naar meer en groter, verder en hoger


Als God dan al bestond hadden we Hem toch vast al uit de lucht geschoten?


Met een bommenwerper ofzo...

vuil

ik wou, dat IK die auto was..

wassen kon! Of kon wassen natuurlijk! dat is namelijk een vreselijk smerig goedje, konfituur.
fieuw op het nippertje
zoals ze zeggen





Niemand weet niemand weet
dat ik Michael Jackson beet.

het is toch dinsdag he vandaag,

of ben ik weer verkeerd geïnformeerd?

the italians sing through their nose, really true sir

Walibi Walibi ! Toen ik deze ochtend wakker werd , leek de dag weer nergens naar...
toooot ik me realiseerde... dat het vandaag weer dinsdag-dag is !
Twee dagen na zondag en vier voor zaterdag ! Walibi!
En op dinsdag, op dinsdag vieren we feest, want dan ligt én weekblad HUMO alsook weekblad Flair in de krantenwinkel, vers geperst en met veel pulp bij die laatste!*

Ik kan haast niet wachten en donder uit mijn stee , hinkel rond in de kamer op zoek naar de andere sok en knoei met tandpasta tegen de muren . Mijn voordeur laat ik openstaan zodat de meubels kunnen vluchten mocht er brand uitbreken.

De pagina's zullen mooi blinken in de ochtenddauw en ik oefen mijn gegrinnik (lacht) alvast voor de talloze kwinkslagen van jeroom. Later op de dag zal ik nog eens naar het toilet gaan en mijn nieuwe lectuur in volle vaart meegritsen. Ook een gesponserde balpen heb ik dan bij me, en vlijtig onderstreep ik de ingenieuze literaire vondsten van andere, getalenteerde mensen om ze daarna zonder schroom te recycleren in mijn eigen werk*.
Want, zo ecologisch begaan ben ik wel *!
Mocht nadien het WC-papier niet toereikend blijken te zijn heb ik dat andere weekblad nog pumpumpumpum*


1.(*) Heel erg flauw. Wat doen alsof desbetreffend weekblad te min is maar ieders keer minstens een halfuur verdrinken in de vuiligheid van ander' mensen. Ik heb trouwens -van horen zeggen, maar kom , waar rook is is vuur- dat ze af en toe naar de veeteejem kijkt! Degoutant!

2.(*) Zie! Dacht ik het niet! Ik heb altijd al gedacht dat ik dat van die premier in die moestuin al is ergens gehoord had. Phoe

3.(*) Djeezes gij gelooooft zoiets nog?
4.(*) Stront verkoopt he..



NB : ik ben er me volledig van onderbewust dat de laatste post van gisteren misschien een heel klein beetje deed denken aan de zoektocht van vier gentse snotapen op die andere snelweg ,de E40. Met licht rood lopend gezicht en flapperende neusgaten wil ik er meteen bij gezegd hebben dat m'n tekst zich volledig op de actuele verkeersproblemen gebaseerd heeft. Plus dat ik werkelijk begaan ben met deze problematiek . En dat je melkmuil heus niet meer haar produceert als je meer zeurt, IVAN DE VADDER !

open brief aan de noodlijdende autoindustrie

Liefste misoebisi en ander olietuig

vandaag was een donkerdonkerzwarte dag voor de automobiel. Na de uitvinding van de fiets en het paard moet dit zo ongeveer de zwaarste klap zijn die de wagenindustrie in zijn eeuwenlange geschiedenis te verduren kreeg. Je hebt het rouwbericht met grote vette koppen ongetwijfeld in alle dagbladen gezien : de E-19 wordt voor lange tijd afgesloten. Alle vier de rijvakken. Zoiets doet pijn natuurlijk. Pijn van een kaliber dat woorden tekort en tranen uit ogen schieten. De E-19 was te jong, had nog heel wat files voor de boeg. Geen enkele wegenwerker kan zeggen wanneer er terug lustig geboemeld zal worden, voor of nà de schafttijd..

Desondanks, benzineslurpende rolrupsjes en schone schrootmachines ; des-on-danks brandt er een fel wit verkeerslicht aan het eind van de Kennedy-tunnel. Misschien, heel misschien, al is de kras nog vers, komen we ook dit weer te boven . Samen. In het verkeer . Bumper aan bumper. Niet letterlijk we houden voortaan onze auto's aan de kant. Zij kunnen nu claxonnerende toeschouwers zijn.

Aktiecomité ' Forever E- 19' heeft namelijk samen met seniorenwandelclub 'Petanquen op de pechstrook' een bijzonder verrassende staproute in elkaar gebokst. Je zal ervan versteld staan, mijn lieve misoebisi, wat zich allemaal op de onontgonnen middenberm afspeelt.

Een levendig ecosysteem van platgereden dieren, die daar stijf en dood liggen, in een totnutoe verborgen habitat. Door de jaren heen hebben deze dieren talloze mutaties ondergaan, wat te verklaren is met Darwins "island dwarfing theory".

Warempel ! Hoe zit dat nou eigenlijk met die peet ? Ter ultiemer bewijs van zijn bestseller 'the descent of man' ging hij toch de weddenschap aan de verschillende evolutiestadia zélf te doorlopen maar dan in omgekeerde volgorde? Gatsiedrerrie waar zit die baardaap?

oei ik ga nu stoppen want ik vind al die verwijzingen naar auto's wat vervelend en vermoeiend gaaaaaaaap worden en mijn oliepeil is bijna op ... puut puut

liefs! en voor al wie zich geschoffeerd voelt en de evolutietheorie maar nonsens vindt en daarbij toevallig nog geen job heeft : Vaticaan-Vacatures schijnt heel goed te boeren en moddervet betaald in bladgoud en brokaat ave M. ! veel weesgegroeeeetjes

als je 't maar weet

alles is bereikt bewezen
de Zoon van God is niét herrezen
hij was een prof een goochelaar
maakt mooi weer met een lief gebaar

alles is bereikt bewezen
het mensenvlot is heil geprezen !
zij hadden nog slechts één touw, een koord
wierpen in allerijl dan maar de liefde overboord

als je 't maar weet als je 't maar weet
niet te vlug of te licht verteerd
wat ik zoëven van mezelf heb geleerd
van maandag tot zondag, van graandag tot hompdag
ben ik ontzettend gekomplikeerd

Mijn verhaal van vandaag : B-Oom

Het verhaal van vandaag ageert over een boom.
De boom heet B-Oom. (engels uitgesproken)
Hij is eigenlijk een soort van ruimteschip. Dat wist nog niemand, behalve ik
want ik heb hem zonet bedacht.

B-Oom heeft groene bladeren maar wel niet altijd.
In de herfst en winter niet bijvoorbeeld.
B-Oom drinkt het liefst kraantjeswater en schudt graag met zijn zware bruine takken.

Slechts één ding wil B-Oom aan zichzelf veranderen :
die ontsierende knoest op zijn stam.
Daarom gaat hij binnenkort onder het mes.
Maar niet in de Wellness-kliniek want daar heeft hij al veel naars over gehoord.

Einde van het verhaal van vandaag over een boom.

il y a longtemps

de zeventiende juli ben ik gek geworden
iedereen zei dat ze het al wisten
behalve ik natuurlijk
waarschijnlijk bedoelden ze daarmee
dat 't nog een verrassing was.

mijn bomma heeft dat papier al ingekaderd
ze kadert alle diploma's in die ik krijg
dat is speciaal - een diploma zegt ze
ge moet dat goed bijhouden
want later
komt dat altijd nog wel is van pas
hé

binnenkort ga ik ergens anders wonen
in een huis met witte gangen en plastieken bloemen op de kamer
die bloemen zijn van plastiek
omdat de mensen die ervoor altijd opaten
ik heb nog nooit van een bloem gegeten

op mijn kamer komt er tv, en dat is fijn
dan kan ik kijken naar de man aan de tafel in het decor
ik ben verliefd op die man
want die zegt altijd alles zonder verpinken
en dat is goed
om mijn gekheid zal hij dan ook vast niet al teveel geven

en als ik dans , dan zeggen ze dat ik dat niet kan
en dat is niet waar
want als ik dans, dan ben ik ne vogel
vogels, die scheren door de lucht
die zijn hoog
en rank
die kijken naar beneden
en die horen ni wat dat de mensen allemaal zeggen

en als ik boos ben
dan ben ik twintig keer zo boos als gij
en als ik blij ben
dan ben ik twintig keer zo blij als gij
twintig min twintig is nul
nul is neutraal, dat is niet zuur maar zeker en vast
nooit de baas

daar komen de gekken , daar komen de narren, de dwazen
de idioten, de zonderlingen en de merkwaardigen
de onbesuisden
en de simpelen

en de simpelen , die voelen
alles
twintig keer
zo hard
als gij .. ?

Weg uit Villa Kakelbont.

Pippi, ik dus, met name, zoals een groot meisje dat dikwijls vlees eet en geen groenten lust mij wel al eens durft te noemen (terwijl ze zelf het sterkste meisje van de wereld is !) als ik verdrietig ben wat niet vaak gebeurt , is het zat.
Ze heeft haar huurcontract opgeheven ,het paard de aap ook (van het paard heeft ze nog biefstuk in de diepvriezer) de rest van de tierlantijne inboedel in dozen grote,kleine , enkele in onhandig formaat- gestopt. De dozen hebben verschillende bestemmingen maar de meeste gaan naar Cambodja, voor de weeskinderen. Want weeskinderen houden van oude radio's en tijpmachines waarvan de klinkers niet werken, dat zegt Pippi toch en zij kan het weten want haar vader is zeekapitein (zkptn) .

overmorgen heet de grote dag te zijn ! Een grijze gezinswagen zal toeterend de straat indraaien en in die auto zal Meneer Nelsson zitten,hij zal kraaiend uit het vierwielig vehikel springen.
De chauffeur, die als twee druppels water op Pippi zal lijken, zal nog gekneveld op de achterbank zitten . Pippi zal haar aap een speelse tik op z'n billen geven en het bont en blauw geslagen slachtoffer losmaken. Met haar bergschoenen zal ze hem -zachtjes- naar binnen schoppen.

Nu Dozen Dragen Jij ! zal ze hem -stilletjes met een licht scandinavisch accent- toesnauwen. Naar Engeland! Dozen naar Engeland dragen! Nu ! Via Engeland is het goedkoper ! Want de dozen gaan nog altijd naar Cambodja dat ben ik niet vergeten, voor de weeskinderen aldaar. Heb je Sinterbaas niet meegenomen? Met zijn zware Piet?(*) Of tenminste wat sinaasappels?
(*) een welgekome typfout!
Pippi trekt naar een ander deel van de stad. Dat deel waar de achtertuintjes mania-kaal gesnoeid worden waar een rusthuis als veredelde wachtkamer tussen de petanqueballen te ontwaren is, met in hetzelfde steegje een Dionysosgrot waar sappen rijkelijk vloeien. niet voor niets patershol. Verschillen maken mensen mooi zeiden de treinkaartjes vroeger ( dat is nu : betalen of je vliegt er uit).

Echter wie ze missen zal, is schoenmaker Roland. Zijn atelier rook steevast naar smeer en roet, het laatste stukje eerste Industriële Revolutie in de straat. Vergeelde prenten met spitsvondige spreuken zoals 'Een echte vrouw houdt van een echte leer' waren tegen de muur gespijkerd. Gisteren nog sprak Pippi tegen de spierwitte haardos van Roland en aanstaande woensdag om zeven uur zullen haar zwarte rijglaarsjes zo verbreed zijn dat haar linkerhorrel en rechtersleepvoet er in passen gelijk glazen muiltjes in de poezelige stappers van A. uit gelijknamige sprook .

Edoch..spjaar de dramatiek voor je moeke-zoet want Roland is slechts zeven minuten fietsen en het vuftige gerochel dat gaat van eeee : GGGRRRrrrr-pug-pr-aaaaaaaaaaaah ! langs, onder en tegen het raam was ze , nou tja
spuugzat dus zoals eerder terloops vermeld . Aan het begin van deze tekst. Wat niet betekent dat het middenstuk minder interessant was, u heeft ongetwijfeld weer wat bijgeleerd. En ook de eindgeneriek exotische vlinders ! de kleurenpracht! ééntje om te onthouden!

Dra zal ik negerprinses op het eiland Tuka-tuka zijn en peukjes van smalle sigaartjes in het azuurblauwe oceaanwater ketsen.

op dat particuliere moment keek Samson me meesmuilend aan..

"Ben , ça suffit , allez alors Verhulst ! Verhulst kom aan, kop op, verman je !
ça ira ça iraa ne fais pas un grand jeu comme çaa ..
Trek maar gauw je broek omhoog , 't is echt geen zicht."






Desondanks blijft bovenstaand nummer steengoed keikopjes! Vooral zonder geluid!

ze zijn warm, heerlijk zacht, punaises doen minder zeer en ze komen van de geit

-Eu meneer, meneer , zou ik even...


- JAMAAR IS DAT NU gedaan zie, met je wereldverbeterend gezwets?


-ja, wacht nu even , meneer, het was gewoon


-DAT IS NU ELKE KEER hetzelfde liedje, ik kan m'n huis niet meer uit of er staat een langharige blaatkaas tegen me uit z'n nek te blèren!
Dat is vervelend hoor, kind. Waarom ga je niet gewoon bij Belgacom werken? Oude mensen abonnementen aansmeren die ze niet nodig hebben. Een weekje inwerken en je bent al die idealen kwijt. Je hoeft geen tijd te steken in echte vriendschap, lekker roddelen over verdikte collega's bij de koffiezetmachine.
Want hoor eens, veel van jullie zijn er niet meer . We zijn de jaren zestig ver voorbij, vufhih haar achterhut, weet je wel? Toen werkte zoiets nog ; voor de vrede schreeuwen en heilige huisjes omverwerpen, mari-hu-ana roken en dagenlang in bed liggen maar dat is nu gedaan. Voorgoed !
Er is geen bierkaai meer zelfs de kardinaal draagt tegenwoordig een kapootje om z'n neus.
Je moet vertrekken als de wiereweerga, nu het nog kan, de laatste carrièreluxejacht staat de blinken aan de kade.

Vuisthandschoen vuisthandschoen het is we-ten-schappelijk, daar lopen jullie toch zo hoog mee op , bewezen in laboratoria door proeven op muizen en eekhoorns en beschermde jonge zeehondjes dat de wereld de grond waarop wij staan en waar wij aardappels uit eten,
ongeneeselijk ziek is,
aan flarden geschoten verscheidene keren rochelend in de poep genomen en daarna in aluminium folie griezelig verpakt.
Een slijmerige bal, een grauwe bal, een kauwgom van een week onder het tafelblad.


- wat vuur? Hebt u vuur, meneer, wou ik vragen. Voor de mensen alvast niet, misschien voor een sigaret ? Ik ben het mijne vergeten, maar 't is misschien beter dat ik er mee ophoud voordat m'n gezicht, net als het uwe, van oud karton wordt
en mijn gedachten van slakkenslijm.

symposium

De oude Griek ligt horizontaal op zijn sofa te liggen.
Hij kijkt verveeld.
Deze tragedie heeft hij tien jaar geleden al een keer gezien (en ze is er beslist niet vrolijker op geworden) en op televisie zijn het -voor de zoveelste keer - herhalingen van FC De Kampioenen.
"Ik zou dringend kabel moeten nemen" mompelt hij bedaard
terwijl hij zijn dieprode glas lang in in de ogen kijkt.
"Ach m'n lieve rode jongen,
ik weet niets."

rent terstond naar buiten plast tegen een olijfboom doet een sirtakihuppeldansje belazert iedereen die hij tegenkomt met vragen waarop geen antwoord te vinden is zoals :
Waar is de POOL-IJS?
Weet, de volgende dag,
al is dat het enige dat hij zeker weet
hoegenaamd
niets.

Plopperdeplopperdeplop® !

Dag -met de armen naar links- Dag -naar rechts- dag dag dag daaaaaaaag- heel snel van links naar rechts- lieve lezertjes !

op enkele dagen tijd heb ik zeer zeer véééééééél snoezige en vast ook wel enkele besnorde bezoekertjes mogen ontvangen! Meer dan mijn hebberige handjes tellen kunnen ! en ja, Dat ligt waarschijnlijk aan de mooie foto !

Dag en nacht weer of geen weer of iets daartussenin : met wind bijvoorbeeld .. én zelfs de gaaaaaaaaaanse zomerreces : (tinternet gaat immers NOOIT op vakantie) staat onze barmhartige poort voor jullie open !

Komkomkomkomme dus maar gauw terug , en deze keer guitige deugnietjes : frunnik nog een ietsie - pietsie meer centjes uit de zakken van de mama en de papa !
Zij hebben genoeg want ze hebben over laatst ook nog van dat duur merkglijmiddel gekocht! Zulks, terwijl vaseline als sinds 1872 prima werk levert ! Dat is nou toch werkelijk om van omhoog te schijten hé kapoentjes ! En jullie vragen je nog af waar dat geld van die geweigerde Playstation naartoe is gegaan !

De grote briefjes zitten in de linkerbinnenzak van de papa zijn ruitjesvest, ze zijn nog vers, zonder kreukjes en ze knisperen zo fijn . Oya lélé ©! Bovendien is er vlak voor de uitgang , op een centimeter voor je buiten bent, nog een grooooooooooooooooooooooooote souvenirwinkel !!!

Elena Moeremans® DANKT U VOOR HET VERTROUWEN.
ELKE DAG.
IN TIJDEN VAN KRISIES
TOT DRIE KEER PER DAG.

koffie koffie koffie

een bijzonder vermakelijk filmputsputsputter ! -> Video Koffieman van Hans™ - MySpace Video

Shared via AddThis

koffie koffie koffie is goed voor de ritmiek ! voor perioxide stoom uit briiesjende neusgaten ! dat is niet fiftig en ook niet tiftig ai ai ai aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai stormloop de lift naar boven de trap naar beneden ijverig bedrijven wijven met schone lijven die successen binnenrijven het kan niet op er zal hier nog meer gebeuren er moet nog veeeeeeeeeeeel meerrrrr gaan gebeuren , zoals de neushoorn zegt :
geen limieten zijn vastgesteld.

tot in de lucht tot aan de hemelse engelenkoren? niet aanwezig
tja nou tot aan U2 dan maar
(is dat al een planeet ?
nee?
ook geen kleintje ???)

Zeg, Juffrouw!
noem ons niet rund, maar stier ! wij zitten barstensvol proteïnen
en , let op

onze energie die halen wij tegenwoordig
uit platte babababananan met schil en bruine sproet sproet sproet

groet, alles is oké

en dan nu, iets kleins over de liefde

en als we nu eens allemaal
heel lief zouden zijn voor mekaar
niet om het een of ander
maar gewoon
lief
dan kunnen we mekaar toch beter maken
dan gaat het toch niet zo mis, of de mist in

en de mensen die zeggen alles draait om liefde en ze bedoelen
de gemeenschappelijke spaarboek of het verplichte nummertje bandeloze seks
op donderdagavond
die begrijp ik al lang niet meer

Madame Beton

Madame Beton
heeft het mooi voor mekaar.


aan haar voeten een stevige hak die straten zou kunnen openbreken maar dat niet doen, uit deugdelijkheid


om handen geen hond geen man geen kliederkinderen die om ijsjes of een pita zeuren

in d'r hoofd geen moeilijke vragen stellingen of mogelijke noodoplossingen geen dreunende muziek niets dan haar eigen beweging doordacht en uitgestip

peld

stante pede . omwegen zijn voor nietsnutten voor mensen die geen ramen kunnen dichthouden en hun hart zomaar laten tochten zulke verspilling en de gordijnen, van kant en met zorg handgemaakt, worden er ook niet beter van.

zoiets doet Madame Beton niet. haar hart zit potdicht en muurvast, zij maakt haar eigen portie geluk klaar, rechtstreeks drie minuten warm en geurend uit de microgolfoven
nooit aangebrand. fijn. keurige machines vragen niet waarom.

met grote passen een arm in de maat MAARSCHALK Beton
draaft naar huis, op haar schoenen met stalen punt
in de boodschappentas zit een doosje pralines te branden ze ziet het zitten het wiebelt voor haar ogen de tas met de plastieken handvaten en daarin het doosje wit karton
dure pralines met een strik voor die vriendin die jarig is of er komt bezoek de mensen moeten het altijd weten met hun stomme koppen en trage inpakwerk doe maar zo, wil ze zeggen, doe maar zonder etiket of strik of doos

Madame Beton rommelt met het slot het gaat te traag geluk kan niet wachten
ze heeft haar jas nog aan de linten van de doos al losgepeuterd
stopt de pralines in haar mond na elkaar heel snel ze smakt en slikt en nog en nog
alles trilt chocola chocola chocoladenkastendeurentafelmeteenstoel

met een bult van een buik vol geluk, zelfgemaakt ! moet ze eventjes rusten op de grond

ik denk dat het is , omdat ik niet alle verkeersborden ken

daarom dus

omdat ik niet alle verkeersborden ken

is het

ja dus
zo
ja