Jan Becaus komt om twaalf na negenen thuis van een zware werkendag op de Openbare Omroep. Het was godsjammerlijk warm onder de studiolichten en het nieuws leek weer nergens naar.
Dat komt omdat er nu eenmaal niets gebeurt als de mensen geen televisie kijken, of omdat de Commerciële Zender meer aangrijpende hoofdpunten heeft over de man met neusring en plakbaard in een doos onder de straatstenen. Zoiets mag Jan niet on the record zeggen, en al zeker niet dat hij de luchtige zomerrubriek van desbetreffende zender veel grappiger vindt.
Wanneer Jan de bronzen sleutel vanonder de deurmat vist is hij alle doffe ellende reeds vergeten.
De deur piept muisstil open en er vallen allemaal lachende mensen uit het sleutelgat. Het zijn er minstens duizend en ze lachen onbedaarlijk. Allen dragen ze bontgekleurde akrobatenpakken, pluimen, en ze roepen voortdurend :
Dat komt omdat er nu eenmaal niets gebeurt als de mensen geen televisie kijken, of omdat de Commerciële Zender meer aangrijpende hoofdpunten heeft over de man met neusring en plakbaard in een doos onder de straatstenen. Zoiets mag Jan niet on the record zeggen, en al zeker niet dat hij de luchtige zomerrubriek van desbetreffende zender veel grappiger vindt.
Wanneer Jan de bronzen sleutel vanonder de deurmat vist is hij alle doffe ellende reeds vergeten.
De deur piept muisstil open en er vallen allemaal lachende mensen uit het sleutelgat. Het zijn er minstens duizend en ze lachen onbedaarlijk. Allen dragen ze bontgekleurde akrobatenpakken, pluimen, en ze roepen voortdurend :
TIOEBA TIOEBA KAZIDOEBA TIOEBA.
Jan Becaus doet zijn ogen de hele tijd NIET toe. Hij kijkt en knikt en geeft iedereen een hand, wat moeilijk is, want iedereen is nog altijd heel luid en onbedaarlijk aan het lachen. Jan Becaus stapt over valstrikken ,brikjes bedorven pompoensap en bladwijzers richting woonkamer .
De deur is gesloten. Er staat een immense kleerkast voor. Jan Becaus tikt beleefd op de glazen ruit van de kleerkast. "Eén kaartje alstublieft." Een mooie jonge vrouw zonder vaste vriend snauwt hem toe dat de Zeeleeuwenshow telkens om het halfuur begint en dat het nu nog maar drie voor half is. Jan Becaus excuseert zich uitvoerig. Geen mens wil hij ooit schofferen.
Op een zwart harig kussen verpoost hij even : plots trippelt de zwarte poes weg van de vloer , Jan Becaus draait zich om :
de witte poes komt twee kopjes koffie brengen. "Ik heb je gemist" kan Jan nog net uitbrengen, "de hele dag al , en misschien sinds gisteren ook "
Jan Becaus is de laatste tijd een beetje gespannen. Dat komt omdat mensen elkaar lelijke woorden en kwetsende kogels toeslingeren. Ze hebben van die moeilijk uit te spreken namen, die mensen en woorden en kogels.
de witte poes komt twee kopjes koffie brengen. "Ik heb je gemist" kan Jan nog net uitbrengen, "de hele dag al , en misschien sinds gisteren ook "
Jan Becaus is de laatste tijd een beetje gespannen. Dat komt omdat mensen elkaar lelijke woorden en kwetsende kogels toeslingeren. Ze hebben van die moeilijk uit te spreken namen, die mensen en woorden en kogels.
Wat een knappe man toch, die Jan Becaus , met prachtige warme stem...
BeantwoordenVerwijderenIk denk dat het kunst zou zijn , hem deze tekst te laten voorlezen in het nieuws ,laat.
Mensen zijn bijna té moe voor hun oogleden, dromen begrieglijk mooie beelden bij de beelden van Becaus en als Klaas Vaak een stem had, was het waarlijk geen illusie meer dat Mr. Becaus even knipoogde en dan deed iedereen mee. Al knipoogde de hele wereld mee.
"Slaapzacht Elena..."(fluisterde hij nog vlug zoals nu ik, vlak voor de eindgeneriek)