De eerste Belgische koning van Congo, de megalomane Leopold II, nam de edelmoedige taak op zich om de zwarte bevolking te beschaven volgens de superieur geachte Westerse norm. Hierbij werden de bestaande traditionele cultuur en gewoonten totaal genegeerd en zelfs in grote mate vernietigd. Tevens zou de koning der Belgen de onfortuinlijke Congolezen uit de klauwen van de Arabische slavenhandelaars redden. Zo werd het hebben van een kolonie althans internationaal en voor de Belgische bevolking gerechtvaardigd. In feite was het vooral de bedoeling de economische belangstelling voor het ‘donker hart van Afrika’ met filantropische motieven te omfloersen. De vorst zelf zette echter nooit een stap op zijn kroondomein, waar de exploitatie van 'rood' rubber voor een ware demografische ramp zorgde..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten