stout !

katrijn is ambetant. hare kop doet lelijk zeer. hersenplaten botsen tegen mekaar. de werkvloer beeft. mark is nu ook ambetant want katrijn werkt haar negatieve gevoelens steevast uit op haar naaste omgeving en op de mensen die ze het liefst ziet. dat geldt nu wel niet voor mark. die heeft gewoon pech dat hij aan de andere kant van haar bureau zit. rikketiktik. op een eiland is ontsnappen bijna onmogelijk. de postmoderne wereld is trouwens ook niet plezant, zu. niemand gaat op tijd slapen! en geluk dat is zoals kapitalisme : accumulatie via meerwaarde. het vermenigvuldigt zichzelf niet (nu ja, dat kan wel, maar dan zit je gelijk in een bubbel en gaat het mis) en je hebt er productiemiddelen voor nodig. productiemiddelen zijn schaars en katrijn en mark hebben er geen. of juist niet genoeg. maar da's eigenlijk hetzelfde. bovendien is niemand bereid om in hun geluk te investeren want in tijden van crisis steken beleggers hun vermogen liever in risicoloze zaken zoals grond of staatsobligaties of kreukvrije dorien van het tweede die altijd inlegkruisjes draagt en nog nooit een dag verstek liet gaan. nou moe, katrijn zucht en laat een lange proletarische scheet.