zure beertjes

ik was zeer lang jouw hobbelpaard.

we hadden het onszelf
knap lastig gemaakt..
door vranke zinnen in te slikken
onverschillig mee te knikken
elkaar met zorg en veelvuldig gekraakt

ginter, is het voorlopig altijd winter om die ene
die de zon uit jouw ogen stal, jou bracht tot moreel verval
je herleidde tot een rusteloze kwal

ik heb nog geprobeerd maar
de verbinding was te slecht
de liefde was bleek en vaal, viel steeds flauw
laat ons ophouden. dit gevecht .
mijn bad is al lauw.. (er is vast een betere vrouw)

de kiestoon klinkt als, tom waits, nu even
ik moet mijn woorden nog afwegen
jouw zorgen nog afvegen

je bent een schoft, een zak
en toch.. van de allerliefste soort
maar zie
zoveel treinen en kansen al gemist
ik moet dringend voort