Hij is echt een zondag.
Een zondag met een baard. En een hamer.
De zondag die een stoel maakt en er dan op gaat gaat zitten.
Een degelijke rustieke zondag. Boek en pijp, lange slierten gedachten met diepgang. (zoals jazz)
Oude hond als voeteind. Blaft nooit.
Weet precies hoeveel melk er bij zijn koffie moet,
wijst het aan met zijn grote zondaghanden : zoveel.
Zo verlang ik ook wel te zijn, in plaats van dat haperende gejaag
zoiets tussen dinsdag en donderdag door
Ook belangrijk, onderstreep dat maar
adem en maagpillen halen
infarct na infarct bij elke sleutelspeurtocht
hijgen en vloeken
reanimeren en opnieuw kapituleren en de afwas
die daar al sinds éér éér eergisteren staat.
oppervlakkige zucht. wollig onbehagen.
ZIJ WIL,
terstond gelukkig zijn.
Aaaaah dat is iets nieuw
waar kom jij nog mee af
al maanden op voorhand volgeboekt
Slechts een gegeven. om dan weer te moeten weggeven.
Soms lukt het , midden in de week
maar zondag niet.
14 uur 12 wat een knotsgek uur
Geen opmerkingen:
Een reactie posten