dinertime

(oei oei het land verdrinkt gulp gulp)

'Wanneer zal je me nog eens verlaten?' vroeg Emma langs haar neus weg,
nadat De Echtgenoot zijn kervelsoep had geslurpt. Haar handen in haar roodgeruite schort.
'Anders nu?' en ze zette de kommen in elkaar en stond op. Liep klakkend naar de keuken.
Uit de deur : ' O en neem dan gelijk die hond mee, als je weer vertrekt op zo'n wandeling van 1 à 2 jaar.' Ze kwam terug met een berg aardappelen. 'En als jij dan terugkomt..' haar stem kreeg een bezwerende ondertoon,
Wanneer ik ongeveer de draad van mijn leven weer heb opgepikt.
Kom dan in de nacht.
Strontzat.
En pak mij in mijn gat.'

De veertigjarige bedrijfsleider nam een serviette en depte zijn mondhoeken.