alpha bravo charlie

haar mond heeft de opengesperde
wrangheid van een
oorlogsweduwe gekregen
haar kamer is een massagraf.
ze graaft er zich nukkig in
verschrompeld
onder de grond is het koel en stil
maar ik weet nu :
gedachten rommelen er even luid

als ik zeg,
alstublieft, praat met mij
het is omdat ik u zo mis
had ik evengoed kunnen vragen
of ze nog een koek bij haar koffie lust

ze kijkt me door
schudt haar hoofd,
afweergeschut
...naar huis moet gaan
haar hele gelaat piekt, paniekt
ze wil geen indringers
in haar niemandsland

ik sta op, stop alle machteloosheid
terug in m'n tas
wuif d'r gedag
dag mieke, dag meiske
dag immens verdrietje
ik wou dat ik voor jou

een brave nieuwe wereld kon kneden
waarin vreugde, geluk en blij
geen dingen zijn uit wollige kinderboeken
maar je als kameraden, al zwaaiend vanaf de heuvel
zalig komen begroeten