faarwel

Waar wij wonen woon ik binnenkort niet meer. Dat maakt mij een tikje triest. Spatje op mijn rechterwang, snel opgedroogd maar het smeult nog lang na. In het verschiet, een zolderkamer in een straat aan de overkant van de rivier.
De gang staat tsjokvol dozen, bakjes en kleine knisperende plastic zakjes. Zonder stuntelige hinkstapsprongen geraak je niet vooruit. Azuurblauwe Mr Proper vult de atmosfeer, afscheidskussen smak smak smak, de lindeboom wuift me uit, dag dag dag. We eten voor het laatst, Een avondmaal van gebakken patatjes en ijs als toetje. Mascarpone-ijs uit de buurtwinkel.
De goede herder, mijn liefste broer, komt me halen met zijn auto. Hij zal wat foeteren op mijn verzameling kostbare rommel, toeteren naar de wuivende bende. Samen rijden we een juni - zonsondergang tegemoet, radio nostalgie en het is nog bijlange geen herfst. De zomer staat te trappelen, Hup Kinders Op reis met de nieuwe trekrugzak en drie vrouwen van zoet zoet marsepein.

mijn kartonnen kroon af, voor dat prinsenhof.