"Het water is te diep,"
meesmuilde de vier-jarige Annemie,
"en beneden liggen vast hongerige krokrokodillen op de loer."
In haar latere leven zal Annemie de eerste helft van bovenstaande zin wel vaker gebruiken,
maar dan met betrekking tot haar slabakkende liefdesleven en onpeilbare geliefdes. Wanneer ze de gezegende leeftijd van 27 jaar bereikt heeft en allerhande klokken voelt tikken, zal ze zich als een walvis op het droge in de armen van de goeiige Réne werpen. Réne is een kogelronde manager bij een bekende koekjesfabrikant. Van Réne zal Annemie leren dat liefde als het geclaimde eeuwenoude koekjesdeeg kan zijn, duurzaam en kwaliteitsvol. Dat de vertrouwensband die je na verloop van tijd smeedt uiteindelijk meer voldoening oplevert dan doelloos rondzooien met een broek vol goesting. Tevens zal ze afstand nemen van haar oude liederlijke leven en dat in haar mémoires als boegbeeld van een politieke partij als primitief en beestachtig omschrijven. Terwijl ze haar zuivering zoekt in yoga, surimi en mama miracoli gaat voor haar wederhelft een geheel nieuwe en verrassende wereld open. (maar dat is eigenlijk een ander verhaal)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten