vierarms

zo'n zaligheid kan je bijna niet noteren . laat staan dat het precies, correct, of geheel waarheidsgetrouw zou zijn. liefde is niets ernstig.

vanuit vier armen bekeken
lijkt de wereld, maatschappij van misverstand
elke dag een andere zwarte rand om de krant
mistiger, zachter
teder der
zij heeft
schijnbaar
compassie voor zoveel dwaas geluk

en als ik dan wat later de straat in de vriezende stad oploop
-met mijn eigenaardige loopje
dat men wel van mij kent
kan ik het niet tegen houden vind ik het zo moeilijk te verdragen
staat mijn hart op mijn gezicht, op dat gezicht de mondhoeken omhoog gekruld
en hoger, zonder enig gewicht , de liefde , zij geeft alles licht

terwijl vanbinnen de mens schuimt en overvloeit
ik heb nog niet gegeten, gedronken
nog geen enquête ondertekend, geen extra kennis vergaard, geen ambities nagejaagd..
en toch,
heb ik genoeg, heb ik niets meer nodig want jou lief
en door jou , elke scheve kassei op mijn weg, elke omhooggevallen windhaan in zijn snelle racebak.

en dat doet me allemaal ondragelijk goed.