Zoals wel duidelijk zichtbaar , is er een klein accidentje gebeurd met in de hoofdrollen mijn mooie boekje, een kop koffie die op onze tafel achtergebleven was en de wind. Ik voel me elke dag een stukje beter, vandaag hebben we theater en de fresque gedaan op de Municipal en ik was heel erg blij om de kindjes terug te zien. Daarna ben ik achterop de moto met Athalie naar de stad gegaan en zonder buikpijn was dat echt zalig (ik had heel de tijd de neiging om mijn armen in de lucht te steken en te beginnen roepen maar heb me toch maar koest gehouden). Eerst passeerden we ook even langs Athalie's huis (ook frappant, mijn krullenkop werd gemolesteerd door de wind, Athalie's platgestreken haren verroerden geen millimeter). Ik was wel verbaasd door haar bezittingen, ik had nog niets van een middenklasse hier opgemerkt, maar misschien behoort Athalie daar dan wel toe, haar huisje was petieterig klein maar stond wel stampvol met spullen (grote houten kast met tv en dvd-speler, boxen, heeel veel servies). Ze heeft ook maar 1 kind (Cédric, het liefste manneke van heel de hoop , de lenigste ook geloof ik), misschien dat het daar wat mee te maken heeft. In de stad reden we naar de buurt van de luchthaven waar Athalie haar oudleraar graag wou uitnodigen voor de Olympiades (die dus al eind deze week zijn, kan iemand eventjes de tijd stilzetten?) , maar hij was verhuisd en dus jammer genoeg onvindbaar. We kwamen wel heel veel behulpzame mensen tegen die we dan ook maar uitgenodigd hebben om te komen kijken. Op onze terugweg werden we tegengehouden door de police municipal (zien er uit als ongelofelijk norse legermannen vies kijken oei oei) omdat Athalie door een rood-oranje stoplicht was gereden. Ik natuurlijk nietsvermoedend achterop, meneer municipal haalt de moto onder ons weg , Athalie stuurt me naar de kant van de weg (beter geen nassara's in de buurt als je een boete verwacht want dan kan die wel eens verdubbelen, het feit dat ik achterop zat was waarschijnlijk ook de reden voor de inbeslagname van de moto). Ik sla een praatje met wat straatventers terwijl Athalie een eindje verderop zich heel kwaad staat te maken op de ruggen van enkele police municipalmeneren. Ze moet zonder meer een boete van 6000 BFA betalen. Gelukkig is Athalie geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, omdat er niet naar haar wordt geluisterd belt ze haar schoonbroer op, die bij het leger zit. Ziedaar een staaltje goede connecties. Twee minuten later komt meneer de legerman (blauw uniform) aangetuft op de moto, bruine meneren binden snel snel in , wij krijgen de moto terug en zetten gezwind onze reis verder. Klinkt natuurlijk best komisch nu al had ik wel de schrik van mijn leven, alles wat hier in uniform rondloopt vertrouw ik voor geen haar (ook de lokale bevolking hier moet geloof ik niet teveel hebben van bruine of blauwe mannen, zeker na de gebeurtenissen met de muiterij van het leger in april). Achteraf ben ik nog met Athalie naar de markt voor wat groenten gegaan (groentjes eigenlijk, van die opgezwollen waterzakken van tomaten en opgespoten paprika's zoals bij ons in de supermarkten te vinden zijn zie je hier gelukkig niet). Nadien teruggekeerd naar ons huis, waar ik nu zit te schrijven (18:25). Morgen is het de laatste dag op de Municipal, overmorgen en vrijdag zijn het dan Olympiades. Verdomme hoe kan dat nu dat de Wonderlijke Reis al bijna voorbij is? Ik heb absoluut geen zin om naar België pleujeland terug te keren en de luxe mis ik eigenlijk absoluut ook niet. Wel ga ik heel blij zijn m'n vrienden en vriendinnen terug te zien, mensen die je zonder woorden begrijpen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten