Het is tien na vier in de ochtend, de maan is een glanzende lichtgevende bal, rondomrond hoor ik de hanen al en de andere beesten die elkaar antwoorden met gekir en gefluit. Verder niets, geen onnatuurlijk gezoem (of 't moesten muggen zijn, maar daarvoor is het nog wat te vroeg), geen auto's met bonkende muziek.
Slapen gaat niet meer lukken vandaag, ik voel me te fel, te hyper, mijn hart bonst als een gek door al de zintuigelijke en psychologische (?) waarnemingen hier, het is zo lang geleden dat ik me nog zo goed heb gevoeld, ik voel me blij, uitgelaten en ontroerd. Ik geloof dat ik vaarwel heb gezegd aan het Belgische zombiedom. De warmte hier, zowel van mensen als van zon, doet ontzettend goed. Ik voel dat ik bijleer, hoe kan ik hier nu ooit nog weggaan?
(OK : ik heb net even de schrik van m'n leven gehad toen een losgeslagen varken (losgeslagen is hier relatief want alle beesten lopen vrij rond) opgeschrikt door het een of ander met een enorme knal tegen onze poort is gebotst (ik dacht dat hij binnen zat !) en krijsend (overduidelijk niet binnen) zijn nachtelijke weg verderzette)
1. ik ben hier zo graag hé, ik wil alles zo intens en ten volle meemaken dat stilzitten of even rusten nier meer lukt.
2. koplampen zijn echt zot handig in afrika
3. voor de oudere generatie hier lijkt het wel nog vanzelfsprekend om blanken te bedienen, ik weet dat ze het goed bedoelen maar ik word niet graag bediend
4. deze avond - een goed gesprek met Nadège gehad, een goed gesprek met de anderen ook, Hendrik gebeld (ik zou dolgraag wat langer willen bellen of wat meer maar ik vind geen spat tijd)
(eigenlijk is Saturnin wel ongelofelijk sympa, hij heeft zijn cahier d'histoire voor mij meegebracht zodat ik kan kijken hoe de geschiedenislessen hier gegeven worden, idee voor thesis misschien?)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten